Mostrando entradas con la etiqueta negua. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta negua. Mostrar todas las entradas

martes, 19 de marzo de 2019

Aspe: Ipar, ipar-ekialdeko hormatik, 500 m, AD

Aspe mendiaren gailurreko postontzia, gailur ederra benetan!!!


Aspe (Aisako mendi-zintzur bezala ere ezaguna) lehen aldiz ikusten denetik bere gailurrera igotzeko gogo bizia pizten duen mendi horietakoa da. Mendi bakartia, estetikoa, Canfranc, Aísa eta Aspe bailarekin muga egiten duen kareharrizko piramidea da. Ez da harritzekoa honelako mendi batean eskalada bide asko irekita egotea, bai harkaitzean baita negu giroan ere. Rabadá eta Navarro eskalatzaile ospetsuek ere mendi honetan beraien zigilua jarria dute.

Udan gehien eskalatzen den bidea “Saguzarraren gandorra” bada, neguko bideen artean klasikoena ipar ipar-ekialdeko hormarena izan daiteke. Kronika honetan bide honen ingurukoak ezagutzeko aukera izango duzue.

IBILBIDEA

Ibilbidea Candanchu eski-estazioko aparkalekuan (1.560 m) hasten da, “Regreso", “Fácil”, “Rinconada” eta “Paso de Tortiellas” eski-pistak konbinatuz Tortiellas pasabidera (1.930 m) iritsiz. Komeni da hasiera lasai hartzea Tortiellas pasabidea arteko malda zenbait lekutan gogorra baita.

Candanchuko eski pistetan.


Tortiellas pasabidetik "Rey Juan Carlos" pista (eskuinera doan pista nabarmena) metro batzuetan jarraituko dugu "Mirador del Aspe" pistara iritsiz. Malda gogor bat igo ondoren, 2.050 metro inguruan, “Mirador del Aspe” pista utzi eta Aspek iparrean osatzen duen bailara eta zirkuan sartuko gara.

Eguraldi ona dagoenean zirkutik horma bere osotasunean ikusiko dugu, baita bertara iristeko egin behar den ageriko zeharkaldia. Bertara iristeko zirkuaren eskuineko (parez pare begiratua) 40-45º inguruko malda igoko dugu.

Ageriko zeharkaldia 50 metro eta 40-45º inguruko zeharkaldi horizontala da. Teknikoki oso zaila ez bada ere kontu handiz ibili beharreko lekua da eroriz gero Asperen ipar hormaren oinean amilduta amaituko dugulako.

Ageriko zeharkaldian...


Zeharkaldiaren ondoren bi aukera ditugu: ohikoena ezkerreko joerarekin eskalatzen jarraitzea da Aspeko ipar ezproiaren eskuineko korridore nabariarekin topo egin arte. Korridore hau Asperen gailurraren ekialdeko lepoan amaitzen da. Bigarren aukera, guk hartu genuena, zeharkaldiaren amaieratik goraka zuzen eskalatzen jarraitzea da, korridore nabaria ezkerrean utzi eta gailurrera zuzen-zuzen iristeko.

Hormaren erdian.


50-55º inguruko zatietako batean.


Eskalada 50º inguruan mantentzen den arren (tartean 55º-ko tarteak daude), harkaitzen arteko 6-7 metro eta 55º inguruko pasabide bat eta bi irtengune motz eskalatuko ditugu: lehenengoa 60-65º inguru eta 4-5 metro ingurukoa eta bigarrena gailurrera iritsi aurretik (8-10 metro eta II+ zailasunekoa).

Bigarren irtengunearen zatirik bertikalenean.


Hormatik ateratzen.


Gailurrera iristen.


Jaitsiera Candanchutik Aspera doan ipar hormaren ohiko bidetik egingo dugu. Honetarako gailurretik hego-mendebaldeko noranzkoa hartu eta arrakala batera iritsitakoan ipar hormara pasako gara 40-45º inguruko kanal zabala jaitsiz. Kanala zuzen beheraino jaitsi daiteken arren, seguruena estutzen hasten den lekutik 20-25 metro ingurura eskuinera (ipar-ekialdera) desbideratzen hastea da, bihurgune handi bat eginez kanalaren oinera iritsiz. Bertatik, ipar ekialdeko noranzkoa jarraituz igoerako bidearekin topo egingo dugu.

Aspe, 2.640 metro.


IBILBIDEAREN DATU BATZUK

- Ibilbidearen luzera: 13 kilometro pasatxo.
- Korridorearen luzera: 500 m.
- Nork irekia: Negu giroan egindako lehen igoera Jose Antonio Bescós, Juan José Díaz eta Roberto Ligorred, 1955 urtean.
- Punturik baxuena: Candanchu eski-estazioa, 1.560 metro.
- Punturik altuena: Aspe, 2.640 metro.
- Metatutako desnibel positiboa: 1.310 metro.
- Igotako mendiak: 1.
- Ura: Candanchun erosi daiteke.
- Zailtasuna: AD. Hasierako 50 metro inguruko ageriko zeharkaldia. 40-45º inguruko zeharkaldi horizontala da. Oso zaila ez bada ere kontu handiz egin beharra dago, ez baitu akatsik barkatzen. Zeharkaldi honetaz aparte bi irtengune topatu genituen: 60-65º/M2 eta 4-5 metro inguruko irtengune tente bat eta, gailurrera iritsi aurretik 8-10 metro eta II+ zailtasuneko bigarren irtengune bat.
- Jaitsiera: Candanchutik datorren ohiko bidetik egin genuen, ipar-hormatik doana (PD zailtasuna) hain zuzen ere. Ipar hormatik beherako elur-palak arreta eskatzen du, zaila izan gabe erorketa bat gelditzea zaila izan daiteke eta.
- Eramandako materiala: 30 metroetako bi soka, Lincam eta artaka-trabagailu jokoa, hiru iltze, hiru izotz-torloju, bi elur-hesola, dozena erdi bat express-zinta eta zinta-uztai batzuk. Nahiz eta material hau guztia eraman ez genuen ezer erabili.
- Ibilbidea egiteko pasatako denbora: Zazpi ordu eta erdi.

Ibilbidearen krokisa.



Informazio, krokis eta argazki gehiagorako: http://www.smithyrenbloga.com/2019/03/aspe-2640-m-ipar-ipar-ekialdeko.html


lunes, 4 de marzo de 2019

Ronglet (2.180 m): ipar-mendebaldeko korridoretaik, 450 m, AD-

Frantziako Aspe bailaran bada Ronglet izeneko mendi bat. Askorentzat, guri gertatu zitzaigun moduan, ez da ezaguna izango baina ziur naiz behin ikusi ondoren ez dela sekula ahaztuko.

Mendi honek Pirinioetan hiru mila metroen azpitik zer deskubritu badagoela baieztatzen du. Gandor estu eta ikusgarri batez lotutako bi gailurrez osatua dago eta estetikoki mendi ederra da, ipar-horma bertikal eta ikusgarria duena.

Negua iritsi eta bazterrak zuritzen dituenean bi dira biderik errepikatuenak: ipar-ekialdeko korridorea (300 m, AD+) eta ipar-mendebaldekoa (450 m, AD-), kronika honetan azalduko dudana hain zuzen ere.

Ronglet eta Pic D'Anchet (eskuinean ikusten den punta elurtua) Accous herritik ikusita, ikusgarriak benetan!!! Ronglet-en ezkerreko horma ipar-horma da.


IBILBIDEA

Ibilbidea Accous herritik gora dagoen aparkalekuan hasi genuen (860 m), Torrent D’Araille errekak pista mozten duen lekuan hain zuzen ere.

Torrent D’Araille errekaren harrien gainetik kontu handiz salto eginez zeharkatu eta 20-25 metro inguru ibili ondoren argibide-poste batera iritsiko gara, “Col d’Iseye” lepora doan bidea hartu eta pagadian sartuz. Erreka gure ezkerrean dugula pagadian gora doan bide malkartsu bat zetak eginez igoko dugu basoa atzean utzi arte.

"Col d.'Iseye"-ra doan bidegurutzeko argibide-postean elurretako erraketak jartzen.


Pagadia atzean utzita, elurroldeen menpean gelditutako mendi-hegal bat zeharkatu ondoren errekasto bat zeharkatu eta, Lapassa etxola (1.236 m) 50 metro inguru eskuinean utziz, Rongleten ipar-hormaren azpiko pagadi txikira zuzenduko gara.

Pagadira hurbiltzen. Rongleteko ipar horma parez-pare. Ez al da erakargarria?


Pagadia zeharkatu eta ipar-horma ezkerrean utziz pixkanaka hego-mendebaldera zeharkaldi bat eginez hasiko gara altuera irabazi eta korridorearen hasierara zuzenduz.

Korridorearen oinera iristen.


Korridorea eskalatu (zailtasun bakarrak 55 gradu inguruko 8-10 metroetako irtenguenea izan zen) eta, II zailtasuneko gandorraren ertzetik 15 metro inguru egin ondoren, hiru paraboltez osatutako rappel puntura iritsiko gara.

8-10 metroetako irtengunean, izotzezko geruza nabaria da.


Korridoreari metroak janez.


Amaiera begi-bistan.


60 metroetako rappel bat eginez Rongleten hego horma jaitsi eta ipar-mendebaldera joz Ronglet lepora (1.839 m) zuzenduko gara, bertatik iparraldera pasa eta, ipar-ekialderako noranzkoan, berriro ere igoerako ibilbidearekin bat eginez.

Rappel egiten.


Rappel egin ondorengo elur-palan behera.


Korridorera berriro ere hurbiltzen...


Lapassa etxolak neguan 4-5 pertsonek lo egiteko leku ireki bat dauka, baita tximinia, mahaia eta harraska ere. Aukeran, bezperan hona igo eta bertan lo eginez ibilaldia gozoagoa egin daiteke.

Lapassa etxolan.


IBILBIDEAREN DATU BATZUK

- Ibilbidearen luzera: 13,5 kilometro eskas.
- Korridorearen luzera: 450 m.
- Nork irekia: Yves Darcorut 1968ko apirilan.
- Punturik baxuena: Accous herriaren gainean Torrent D’Araille errekaren ondoko aparkalekua, 860 metro.
- Punturik altuena: Ronglet, 2.180 metro.
- Metatutako desnibel positiboa: 1.600 metro inguru.
- Igotako mendiak: 1.
- Ura: Accous herriaren erdiko plazan iturri bat dago. Lapassa etxolara iritsi aurretik errekasto bat ere dugu.
- Zailtasuna: AD-. Zailtasun osoa korridorean dagoen 8-10 metro inguruko irtengunea eskalatzean datza. Irtengunea estalia egonez gero 55 gradu inguru ditu. Elur gutxiagorekin III zailtasunaren baitan egoten da. Irtengune honetaz aparte, korridoreak 45-50 gradu inguruan mantentzen da.
- Jaitsiera: Sokada bakarra bagara eta korridorea egoera onean badago bertatik jaitsi daiteke. Aukerarik ohikoena korridorearen irteeratik eskuinera gandor estu eta ageriko baten ertzetik 15 metro inguru ibili (II) eta hiru paraboltez osatutako bilgunera iritsiko gara. Bertatik, hego horman behera 60 metroetako rappel batekin elurreraino iritsi gaitezke. Elurra beherago badago edo 60 metroetako sokarik ez badugu, tartean soka zahar batekin muntatutako bigarren rappel bat egin daiteke. Hirugarren rappel puntu bat ere badago baina guk ez genuen ikusi. Rappela egiterakoan kontu handiz ibili behar da harri asko botatzen baitira. Hirugarren aukera rappel eginez jaisten den horma eskuak erabiliz jaistea izango litzateke, nahiz eta bertako harri askeekin kontu handiz ibili beharko dugu. Hego-horma jaitsita, Ronglet lepora (1.839 m) jeitsi eta hemendik ipar hormara pasatuz berriro ere igoerako bidearekin bat egingo dugu.
- Eramandako materiala: 60 metroetako bi soka, Lincam eta artaka-trabagailu jokoa, hiru iltze, hiru izotz-torloju, bi elur-hesola, dozena erdi bat express-zinta eta zinta-uztai batzuk. Nahiz eta material hau guztia eraman rappela egiteko sokak bakarrik erabili genituen.
- Ibilbidea egiteko pasatako denbora: Zortzi ordu, lasai joanda eta atseden eta hamaiketarako uneak ere zenbatuz. Denbora orientagarriak atsedenik gabe:
  • Aparkalekua (860 m) – Lapassa etxola (1.236 m): ordu eta berrogei minutu.
  • Lapassa etxola (1.236 m) – korridorearen hasiera (1.600 m inguru): ordu eta hamar minutu.
  • Korridorearen eskalada (500 m+): ordu eta erdi.
  • Korridorearen amaieratik (2.100 m inguru) – Ronglet lepora (1.839 m): 40 minutu.
  • Ronglet lepoa )1.839 m) – Lapassa etxola (1.236 m): Berrogeita hamabost minutu.
  • Lapassa etxola (1.236 m) – aparkalekua (860 m): ordubete eskas.

Ibilbidearen nondik norakoak, puntu zuriz hurbilketa, gorriz aldiz korridorea.


Krokisa zehatzago.




Ibilbidea deskargatzeko edota informazio eta argazki gehiagorako: http://www.smithyrenbloga.com/2019/02/ronglet-2180-m-ipar-mendebaldeko.html

lunes, 25 de febrero de 2019

Anayet (2.559 m): "Frantziarren korridoretik", 300 m, D-, 75º, IV

Anayet, naturak Pirinioetako Tena bailarako paraje eder batean kokatutako piramide perfektua da. Bakartiak diren beste mendi batzuekin gertatzen den moduan, begiratzen dugun lekutik begiratuta ere mendi ederra da, hotz uzten ez duen horietakoa.

Aspalditik Anayeten ekialdeko horma behetik goraino zeharkatzen duen “Frantziarren korridorearen” eskalada buruan genuen, mendizale gehienok dugun proiektuen karpeta horretan.

Anayeten ekialdeko horma bertikal eta ikusgarria. Jean Arlaudek lehen aldiz eskalatutako "Frantziarren korridoreak" hormak erdibitzen du.


Internet eta sare sozialek duten gauzarik onenetakoa mendiaren egoeraren informazio eguneratua eskura izatea da, honegatik,”Frantziarren korridorea” primerako egoeran zegoela irakurri bezain laster ez genuen bitan pentsatu.

Ibilbidea goizeko bostak eta laurden aldera Formigal eski-estazioko Anayet aparkalekuan (1.735 metro) hasi genuen. Normalean itxita egoten den aparkaleku honetako hesia bezperan irekia topatzea ezusteko atsegina izan zen, hurbilketari ordu erdi inguru kentzen baitzaio.

Anayet aparkalekutik gora, GR-11 ibilbidea jarraituz, Culivillas sakana zeharkatu eta Anayet aintziretara igo ginen, aintzirak zeharkatu eta “Frantziarren korridorera” zuzenduz.

Goizeko zazpiak baino lehen korridorearen deiekzio-konoaren ezkerreko harkaitz batzuen artean elurretako erraketak eta eskiak utzi eta eskaladarako prestatzeko aprobetxatu genuen. Hogei minutu pasatxoko atsedenaldiaren ondoren martxan jarri eta zazpiak eta erdi aldera korridorea eskalatzen hasi ginen atzetik bi sokada genituela.

Korridorearen lehen metroetan.


Hanka sartzen galanta izan zen II zailtasuneko irtengune bat zelakoan IV zailtasuneko irtengune bertikala sokarik gabe eskalatu genuenean!!!! Hanka sartzea nire aldetik izan zen, momentu horretan aurretik zihoana ni bainintzen.

Korridorearen irtengune famatua, bera zenik jakin gabe eskalatuko genuena. Argazkian mailoidun parabolta jarritako lekua borobil gorri batean ikusi daiteke. Irtengunearen azpian, eskuin horman iltze bat ere sartuta dago. 


Irtengunea eskalatzen.


Kontuak kontu korridorearen 300 metroak hiru ordu laurden pasatxoan eskalatu genituen, tartean, nahiz eta mantso eskalatu, gaixotasun batek eragindako deshidratazioak jota majo sufritu ondoren. Elurra denbora osoan gogorra topatu genuen, eskalatzeko primerakoa.

Asier korridorearen azken zatian.


Amaierara iristen.


Anayet mendiaren ipar hormara pasatu ginenean elurraren egoerak ere behera egin eta gailurrera arteko azken 150 metroak eskalatzeko lan handiak egin behar izan nituen, goizeko bederatziak hamar gutxiagotan gailurrera oso nekatuta iritsiz.

Ipar hormaren mistoko zatietan.


Anayeteko ipar-horman galduta.


Jaitsiera Anayet mendira doan ohiko bidea jarraituz egin genuen elurretako erraketa eta eskiak utzitako harkaitzetara bederatziak eta erdi pasatxoan iritsiz, deshidratazioagatik fisikoki txikituta eta mentalki etsita.

Anayeteko gailurrean.


Zerbait jan, erruz edan eta, ordu erdi pasatxoko atsedenaldiaren ondoren, igoerako ibilbide bera jarraituz Formigal eski-estaziora goizeko hamaikak eta erdi aldera iritsi ginen, jaitsieran korridore osoan izandako sentsazio txarrak atzean utzi eta pixkanaka gorputza bere onera itzuliz.

Korridorea ederra iruditu zitzaigun arren, oso estetikoa eta IV zailtasuneko irtenguneak ukitu pikantea ematen diona. Bion iritziz, pasatakoak pasatuta ere, “motza” iruditu zitzaigun, Aizkorriko kanaletan gertatzen zaigun moduan. Halere, Asierrek esan bezala, “holako bide klasikok eskalatu beharren dare”.

Egoera onean badago eta korridore hau eskalatzeko aukera baduzue ez bitan pentsatu, ez zarete damutuko eta!!!!

IBILBIDEAREN DATU BATZUK

- Ibilbidearen luzera: 10 kilometro eskas.
- Korridorearen luzera: 300 m.
- Punturik baxuena: Formigal eski-estazioko Anayet aparkalekua, 1.735 metro.
- Punturik altuena: Anayet, 2.559 metro.
- Metatutako desnibel positiboa: 825 metro inguru.
- Igotako mendiak: 1.
- Ura: Inguruko herrietako iturrietatik aparte, Culivillas sakanean gora doan bidea errekatxo baten ondotik doa.
- Zailtasuna: D-, IV. Zailtasun osoa korridorean dagoen 8-10 metro inguru eta IVko zailtasuneko irtengunea eskalatzean datza. Irtengune honetaz aparte, korridoreak 55 gradu inguruan mantentzen da. Hala ere, maldaren inklinazioa korridorearen irteeran sor daiteken erlaitzaren baitan dago, hainbat deskribapenetan irteera 65 graduetara iristen dela irakurri daiteke eta. Gailurrera iristeko ipar horman eskalatzen den zatian, elur-maila eta honen egoeraren arabera noski, M2-M3 zailtasuneko zati mistoak eskalatu beharko ditugu. Jaitsieran, hasieran 40-45 gradu inguruko malda bat jaitsiko dugu (normalean arrasto onarekin harrapatuko duguna) eta, amildegiaren gainetik, 45 gradu inguruko malda baten gainean zeharkaldi horizontal bat egin beharko dugu kateen bidez aseguratutako lekura iristeko. Anayet eta Vertice de Anayet mendien arteko lepora iritsi aurretik 8-10 metro eta II zailtasuneko hormatxo tente bat ere eskuak erabiliz jaitsi beharko dugu.
- Jaitsiera: Anayetera doan ohiko bidetik.
- Eramandako materiala: 30 metroetako bi soka, Lincam eta artaka-trabagailu jokoa, hiru iltze, hiru izotz-torloju, bi elur-hesola, dozena erdi bat express-zinta eta zinta-uztai batzuk.
- Ibilbidea egiteko pasatako denbora: Sei ordu eta laurden pasatxo, atseden eta hamaiketarako uneak ere zenbatuz.

Ibilbidearen nondik norakoak. Gorriz igoerako bidea, urdinez aldiz, jaitsierakoa.


Korridorearen krokisa zehatzago. R1 mailoidun parabolta dagoen lekuan kokatu dut. Hemendik gora, 40-50 metro ingurura, eskuin horman beste parabolt bat topatu genuen.




Informazio, argazki eta bidea deskargatu ahal izateko hemen klik egin dezakezue.


lunes, 18 de febrero de 2019

Iraule: orratzaren kanala eta ipar hormaren zeharkaldia, AD, M3, III+

Aizkorri eta elurraren arteko idilioa aurten ez doa bide onetik. Negua eskas doa eta mendiak nekez zuritzen ari dira. Honek Aizkorriko kanalak eskalatzeko aukerak murrizten dituen arren, zerbait eskalatzeko aukera izaten ari gara.

Aizkorriko ipar horma eta kanalak Barbaritik ikusita. Iraule eta Nardasakon argazkiaren eskuinean gelditzen dira.


Duela urte batzuk nire buruari Aizkorrira hurbiltzeko aukera izango nuen bakoitzean bide berri bat eskalatzeko asmoa eramango nuela hitz eman nion. Oraingoan antzerako zerbait gertatu zen, hasierako asmoa bestelakoa bazen ere, azkenean kronika honetan azaldutako ibilbidea egiteko aukera izan genuelako.

Irauleko orratzaren kanalean.


Irauleko ipar horma erlaitz batek alderik alde zeharkatzen du, zerutik zintzilikatutako balkoi baten moduan. Tarteka zabala, tarteka estua, oinen azpian irekitzen den amildegiaren gainetik erlaitzaren zeharkaldia ikusgarria da. Elurra duenean erlaitzaren gainetik jarraitzea tarte batzuetan zaila da eta amildegitik zintzilik dauden ageriko zeharkaldi batzuk egin beharko ditugu.

Erlaitza estutzen den lekuetako batean.


Erlaitz honen gainean murgiltzen ginen hirugarren aldia zen: lehenengoan ezin izan genuen erlaitza bere osotasunean jarraitu; bigarrenean aldiz, nahiz eta erlaitza alderik alde zeharkatu argazki makina etxean utzi genuen. Hirugarren eta azken aukera kronika honetan azaltzen dena da.

Ibilbidean ageriko zeharkaldiak etengabeak dira.


IBILBIDEA

Ibilbidea Itzubiagako bordan (940 metro) hasi genuen, Nardasakon igo eta Irauleko orratzaren kanala eskalatuz. Nardasakonen ohiko irteeratik jaitsi ondoren, Irauleko orratzera doan ezker sarreratik bigarrenez orratzaren oinera iritsi eta kanal ezkutua  bigarrenez eskalatu genuen. Oraingoan, Irauleko gandorrera atera beharrean, kanalaren amaieratik aurrera Irauleko ipar horma alderik alde zeharkatzen duen erlaitza jarraitu genuen.

Azken zeharkaldi "tentean".


Jaitsiera Irauleko eskuin kanaletik egin genuen Nardasakon kanalarekin berriro ere bat eginez.

Irauleko eskuin kanalean behera Nardasakonera hurbiltzen. Haranean Zegama argituz doa.


IBILBIDEAREN DATU BATZUK

- Luzera: 5,3 kilometro.
- Punturik baxuena: Itzubiagako borda, 940 metro.
- Punturik altuena: Iraule, 1.511 metro.
- Metatutako desnibel positiboa: 685 metro inguru.
- Igotako mendiak: 1.
- Ura: Itzubiabako bordaren ondoan iturria dago.
- Zailtasuna: AD, M3, III+, Irauleko orratzaren kanaletik eskalatzen badugu. Zailtasun hau antzerakoa da 2013an eskalatutako bidetik. Zailtasuna zertxobait jaitsi nahi badugu, aukerarik onenak Irauleko orratzaren ezker sarreratik sartu eta zeharkaldi osoa egin edo zeharkaldia kontrako noranzkoan egitea izango litzateke Irauleko orratzaren kanalaren ohiko irteeratik gandorrera ateraz. Azkeneko bi kasu hauetan zailtasuna M2 inguruan egongo litzateke.
- Eramandako materiala: Badaezpada 30 metroetako bi soka, friend, artaka-trabagaiu eta iltze joko bat, dozena erdi bat express zinta eta zinta-uztai batzuk eraman genituen arren, azkenean ez genuen eskaladako materialik erabili.
- Ibilbidea egiteko pasatako denbora: Hiru ordu eta erdi pasatxo, atseden uneak ere zenbatuz.

Ibilbidearennondik norakoak. Gorriz, igoerako ibilbidea eta urdinez jaitsierako. Kontutan izan argazkian ez dela ez Irauleko orratzaren irteera ezta orratzaren ezker sarreraren biderik azaltzen.


Zeharkaldia zehatzago.





Argazki gehiago ikusteko, ibilbidea deskargatzeko edota informazio gehiagorako hemen klik egin dezakezue. Espero dut gustuko eta baliagarri izatea


martes, 13 de marzo de 2018

Aizkorriko gurutzea Sakonaunditik, "Couloir" irteera, PD

Sakonaundi kanalari eskainitako triologian iradoki dudan moduan, helburu nagusia Iralarrainardearen itzalpean erdi ahaztua dagoen kanal hau aditzera ematea da, kanalak dituen aukera interesgarrietako batzuk azalduz.

Hirugarren eta azken kronikarako “Couloir” irteera aukeratu dut. Duela urte batzuk Iralarrainardea eta Sakonaundiren arteko kanala eskalatu ondoren eskalatu genuen. Eguraldi kaskarra izan arren, bi hormen artean mehartua doan irteeraren edertasunak txunditu ninduen. Irauleko orratzaren kanalaren eta “Eskirol” irteeraren arteko nahasketa bat dela esan daiteke, lehenengoa baino luzeago, bigarrena baino mehartuago.


"Couloir"-era hurbiltzen.


Baina ederra izan arren, Aizkorriko Gurutzera hurbiltzen diren mendizaleen jomugatik kanpoko irteera da, beharbada ezkutuan gelditzen delako, beharbada gailur batean ez delako amaitzen.

"Couloir" irteeraren lehen metroetan.


Irteera honi nolabaiteko originaltasuna emateko asmoz, Sakonaundi azpi-azpitikg igotzen hastea adostu genuen, hau da, basoan osatzen duen ibar edo sakan txikiaren hasieratik hain zuzen ere.

IBILBIDEA

Ibilbidea Zegamako Hiruetxeta auzoko Buenabista baserrian hasi genuen. Iralarrain gurutzeko zelaigunera doan ohiko bidea jarraitu eta, zelaigunera iritsi baino lehen, Sakonaundiren azpian mendiak egiten duen sakan edo ibarrean gora zuzen hasi ginen Sakonaundira iritsiz.

Behin Sakonaundin, kanalaren gainean dagoen hormaren oinera arte zuzen-zuzen igo ginen. “Couloir” irteeraren sarrera “ezkutua” hormaren oinetik ezkerrera diagonalean hasten da.

“Couloir” irteerak galtzeko arriskurik ez dauka bi hormen artean mehartua doalako. Elurra gogor-gogorra eta 60 gradu inguruko hiru irtengune motz topatu genituen, 55 gradu inguruan mantentzen den kanal mehartu tenteari ukitu alpinoa emanez.

“Couloir”-en irteeratik Aizkorriko Gurutzera zuzendu ginen, azken metroak honen ipar horma zeharkatuz eginez.

Jaitsiera, Aitxuri mendia inguratu ondoren, Sakonaundiren ohiko bidetik egin genuen.

Sakonaundin behera, mendiaren handitasunean puntu bat besterik ez gara...Argazkiaren eskuinean "Couloir" irteera ikusi daiteke.


Ibilbidearen nondik norakoak, "Couloir" irteera ezkutuan gelditzen da (puntu gorrien zatian). Urdinez, jaitsierako bidea.


"Couloir" irteeraren krokisa zehatzago, puntu gorriz ezkutuan gelditzen den zatia.


IBILBIDEAREN DATU BATZUK

- Luzera: 7,5 kilometro inguru.
- Punturik baxuena: Buenabista baserria, 575 metro inguru.
- Punturik altuena: Aizkorriko Gurutzea, 1.528 metro.
- Metatutako desnibel positiboa: 970 metro inguru.
- Igotako mendiak: 1.
- Ura: Zegaman hartu daiteke.
- Zailtasuna: PD.
- Eramandako materiala: Kaskoa, kranpoiak eta bi piolet.
- Ibilbidea egiteko pasatako denbora: Oso poliki joanda eta atsedenak hartzeko denbora kontutan hartuta, lau ordu eta erdi.

Argazki, GPS track-a deskargatu edota informazio gehiagorako: http://www.smithyrenbloga.com/2018/03/aizkorriko-gurutzea-sakonaunditik.html


Amaitzeko, irteeraren bideoa ikusi nahi baduzue:




martes, 6 de marzo de 2018

Aitxuri, Sakonaundiren irteera zuzenetik, leizearen bariantea, AD, M3, III+

Tristura sentitzen dut Iralarrainardean gora mendizaleak bata bestearen atzetik ikustean, ondoko Sakonaundin inor ikusi gabe. Guk ere urteetan zehar Sakonaundi igo baino jaitsi egin dugu, izan ere, jaitsi badugu ere, Sakonaundi bere osotasunean ez dugu sekula igo. Kronika hau Sakonaundi kanalari eskaini nahi diodan trilogiaren bigarrena da. Trilogia honen bidez, Iralarrainardearen itzalpean erdi ahaztua dagoen kanalaren aldarrikapena egin nahi dut, kanalak dituen aukera interesgarrietako batzuk azalduz.

Bigarren kronikarako Sakonaundiren irteera zuzena aukeratu dut. Aspaldi nuen Sakonaundi kanalaren irteera zuzena begiak jota, Sakonaundi azpitik hartu eta, zuzen-zuzen igoz, Aitxuriren hego-mendebaldeko lepora ateratzeko. Kronika honetan igoera honen azalpena irakurtzeko aukera izango duzue, Aizkorriko kanaletan eskalatu dugun biderik ikusgarriena inongo zalantzarik gabe. Denetik duen ibilbidea da: 55 gradu arteko elur malden igoera, M3 edo III-III+ zailtasuneko eskalada eta, ibilbidea borobiltzeko, Aizkorriko Gurutzea eta Aitxuriren arteko gandorrera iristeko horma alderik alde zeharkatzen duen zulo edo leize motz eta estu baten zeharkaldia.

IBILBIDEA

Ibilbidea Zegamako Hiruetxeta auzoan hasi genuen, Buenabista baserriaren ondoan hain zuzen ere. Iralarrainardea gurutzeko zelaigunera doan ohiko bidea jarraitu eta, Iralarrainardearen oinetik eskuinera zeharkaldi horizontala egin ondoren, Sakonaundiren oinera iritsi ginen.

Behin Sakonaundin, kanala zuzen-zuzen jarraitu besterik ez genuen egin, gainean dagoen hormara iritsi arte. Hormara iritsi baino 10-15 metro lehenago, errazen ikusi genuen lekuan, 3-4 metroetako hormatxoa eskalatu (III-III+) genuen gure ezkerrean "Couloir" irteeraren sarrera utziz.

Iker hormatxoa eskalatzen, ezkerrean "Couloir" irteera estetikoa ikusi daiteke..


Lehen hormatxoa eskalatuta, hemendik gora pare bat irtengune eskalatu ondoren (III) gandorrerako bidea ixten duen horma bertikalera iritsi ginen. Hemen bi aukera daude: lehenengoa horma ezkerretik inguratu eta 45-50 gradu inguruko elurrezko malda motz batetik gandorrera atera edo, hormaren azpiko erlaitza eskuin aldera jarraitu amaitu arte.

Erlaitzaren amaieran 8-10 metroetako horma bertikala eskalatzeko aukera dago. Hormak, arrail asko dituena, auto-babeserako aukera handiak ditu. Zailtasunari dagokionez, IV+ inguruan izan daitekeela pentsatu genuen. Baina hormaren oinean altxor itzela gordeta dago: horma alderik alde zeharkatzen duen zulo edo leizetxoa. Zuloa estua da eta zeharkatzeko motxila kendu behar izan genuen. Erdi arrastaka 3 metro inguru ibili ondoren eguzkiaren izpiek aurpegian geuen irribarre eta zoriontasuna ederki argitu ziguten.

Leizearen sarreran, irteera ikusi daiteke.


Irteeraren argazkia.


Jaitsiera, Aitxuri inguratu ondoren, Sakonaunditik egin genuen.

Ibilbidearen krokisa, Karratuaren barruan irteera zuzena.


Irteera zuzena, gertuago... Goian, urdinez, irteera "errazarako" bidea, gorriz aldiz, oinez lezera iristeko jarraituko dugun erlaitza.


IBILBIDEAREN DATU BATZUK

- Luzera: 7 kilometro pasatxo.
- Punturik baxuena: Buenabista baserria, 575 metro inguru.
- Punturik altuena: Aitxuriko lepoa, 1.500 metro inguru.
- Metatutako desnibel positiboa: 880 metro inguru.
- Igotako mendiak: 1. Oraingoan ez ginen Aitxuriko gailurrera iritsi.
- Ura: Zegaman hartu daiteke.
- Zailtasuna: AD, M3, III+.
- Eramandako materiala: Kaskoa, kranpoiak, bi piolet eta eskaladarako materiala: 30 metroetako soka bat, auto-babeserako friend eta iltzeak, dozena erdi bat express zinta eta bilguneak muntatu ahal izateko zinta luze batzuk. Azkenean eskaladarako materialik ez genuen motxilatik atera.
- Ibilbidea egiteko pasatako denbora: Oso poliki joanda eta atsedenak hartzeko denbora kontutan hartuta, lau ordu eta erdi.

Ibilbidearen inguruko informazio eta argazki gehiagorako: http://www.smithyrenbloga.com/2018/02/aitxuri-sakonaundiren-irteera-zuzenetik.html


Amaitzeko, irteeraren bideoa partekatzen dizuet, espero dut gustuko izatea.