domingo, 1 de octubre de 2023

4 x 2000 metroko mendiak (Ideiak) MUELA DE URBION, PUY ARCOL, PICO DE LA SOBA, PICO DE LOS IBONES DE PEZICO....

 MUELA DE URBION (2228m). Kriston ikuspegiak ditugu... 

            *mendipitxinkolore2023/06/muela-de-urbion-2228mt 

 

 PUY ARCOL (2417m). 2,45 ordu kotxetik, eta ea mila metroko desnibela. Tontor dotorea eta ikuspegi ederrekin, nahiz eta inguruko txikiena izan. *mendipitxinkolore.2023/06/puy-arcol-2417-mt   

 Portalet-era igotzen duen errepidea Laruns-etik gure azpian. Anèou bailara eta mendi ezagunak atzean.mendipitxinkolore.2023/07/pico-de-soba-2624-mt  
  
 Casa de Piedra ondoan dagoen mapa. Azkenean ea 8 orduko ibilaldi zirkularra eta ederra egin dugu. Tontor berri bat ezagutu eta izugarrizko paisaiak ikusi eta gozatu. Aterpeko bokata eta garagardoekin amaiera bikaina eman diogu egunari.
mendipitxinkolore.2023/08/pico-de-los-ibones-de-pezico-2723-mt.
            


 





 

jueves, 28 de septiembre de 2023

Puron ibaiaren haitzartea

Powered by Wikiloc

 


Haitzartera abiatu aurretik, Parkeko bihotzean kokatzen den Lalastra herriko kaleetan murgilduko gara eta horrela, denbora atzera egiteko eta antzinako tradizioak gogora ekartzeko aukera izango dugu. 1954an, enparantzan dauden iturria eta askarekin batera eraiki zen ikuztoki zaharra dago. Inguruan dauden ogi-labea, bolera, errota eta ferratoki bat ere ikus daitezke oraindik. Azken honen ondoan kokatzen da Santa Ana eliza eta bere erloju berezia. Herrian bertan ere, etnografia museoa (nekazal ohituren erakustokia) dago, udaletxearen eraikin zaharrean. Museoak ibarraren historia eta ohiturak erakusten dizkio bisitariari modu ederrean. Lalastrako eskola zaharrak hartzen duen Parketxean, beste zerbitzuez gain, inguruko bideei buruzko informazioa ematen dute.

 


Parketxearen aurretik ateratzen den pista zabalean zehar abiatuko gara. Ibilbidea oso ondo markaturik dago. Bide-seinale borobil horiez gain, egurrezko zutoinetan jarritako seinaleek norabide zuzena aukeratzen lagunduko digute. Artzaintzaren Bidearen Bide Naturalaren (GR 282) 7. etapako zati bat ere partekatzen du. Berehala hesi bat pasa eta zuhaitzen arteko bide erosotik aurrera egingo dugu.  Mendi-mazelako zelaiak inguratuz, eskualdeko fauna eta flora ezagutzeko ibilbide didaktikoaren bide-seinalea ezkerrera utzi eta maldan behera jarraituko dugu pinudian murgilduz.

 


Basoa maldan behera zeharkatzen duen xendatik berriro pistara aterako gara, Puron ibaiaren ibilguaren ondora jaitsiz. Egurrezko zubi batek, ibaia zeharkatzen lagunduko digu eta aurrerantzean, ibaiaren uren soinua lagun izango dugu. Aurrerago, egurrezko hesi bat zeharkatu, eta jendez hustutako Ribera herriaren hondarren ondora ailegatuko gara. Azken hamarkadetan hutsik egon den herriaren goiko aldean, San Estebani dedikatutako eliza dago. 80ko hamarkadan, estilo gotikoko horma-pintura batzuk aurkitu ziren, Bibliako hainbat gai irudikatzen dituztenak, hala nola paradisutik kanporatzea. Elizako erretaula duela berrogeita hamar urte erreskatatu zuten, eta Arabako Arte Ederren museora eraman zuten.

 



Elizatik atsedengunera jaitsi, egurrezko hesia igaro eta, zelai berde zabal bat zeharkatuko dugu Puron ibaiaren haitzartea ezkutatzen duen mendien panoramikaz gozatuz. Egurrezko beste ate bat atzean utzi eta basoan sartuko gara. Bidezidor batetik jaisten jarraituko dugu ibaiaren ibilguaren ondora berriro heltzeko. Ondoren, egurrezko ate bat zeharkatu eta Puron ibaiaren haitzartearen lehen pasabide estuan barneratuko gara. Harkaitzezko hormari itsatsita, ur-jauzi batzuetatik amildegiaren hondoraino amiltzen diren ur berdeen ibilbide zorabiagarriari jarraituz gozatuko dugu.

 



Pasabide hori zeharkatu eta kareharrizko paretaren ondoko bidezidor batetik jarraituko dugu. Ezkerrera, Puron ibairaino jaisten den egurrezko eskailera piko bat ikusiko dugu. Behera iristean putzu bat eta ur-jauziaren panoramika bikaina aurkituko ditugu, haitzartearen lehen urratsetik sortzen dena. Gero, bidera igoko gara berriro, eta horma harritsua inguratzen jarraituko dugu.

 


Mendiaren hegalean dagoen pinudia zeharkatu, harrizko zubi bat igaro eta ibaiaren haitzartearen bigarren pasabidera helduko gara. Ia elkar ukitzen duten kareharrizko bi hormen artean kokatuta dagoen pasabide metaliko hestu batetik aurrera egingo dugu inguruaren edertasunaz gozatuz. Haitzartetik ateratzean, ezpel artean marrazten den bidezidorretik, El Chorro ur-jauziaren ondora iritsiko gara. Hemendik beste bi kilometro bete beharko genituzke Burgosko Herran herriraino jaisteko, baina etorritako bidetik atzera egin eta abiapuntura itzuliko gara.

 

Klikatu hemen ARGAZKIAK ikusteko

http://askemikel.blogspot.com/2023/02/puron-ibaiaren-haitzartea.html

 

Hai

 


lunes, 25 de septiembre de 2023

Geodesicos al Palas

Obligad@s a aclimatar en pocos días al "infernal" ambiente de casa e incluso de sus alturas, por si ya fuera poco el no aguantar casi ni a la sombra.. una pequeña lesión de la compañera de cordada, me deja "colgado" para retomar nuestras muchas faenas pendientes. Ante esta premisa y con las ganas que no se aguantan, me planteo en solitario una actividad que se nos vio truncada hace mucho tiempo a punto de entrar en la diversión y aún esta esa espinita clavada, ya casi haciendo daño..




jueves, 21 de septiembre de 2023

PICO DE ALBA - 26-7-23


 













Toca la semana por el Pirineo junto con Raquel, Natxo y Pablo, después de tener todo preparado un par de días con fiebre me deja tirado y no me queda más remedio que quedarme en casa para recuperarme y perderme la ruta. Poco a poco me voy recuperando y el martes 25 de julio me voy tranquilamente hasta Benasque, subo hasta el aparcamiento de Llanos del Hospital donde aparco el coche y comienzo a seguir la senda que me llevará hasta la Besurta y al refugio de La Renclusa. Llego para la hora de comer y mis compañeros no han llegado, así que confirmo la reserva, como algo y continuo subiendo hasta el collado de Renclusa donde los esperaré, ya que tienen que pasar por ahí. Estoy sobre media hora esperando cuando ya los veo subir por la senda, y cuando llegan a mi altura, al verme se llevan una sorpresa, ya que no me esperaban. Bajamos todos juntos al refugio donde pasamos el resto de la tarde en espera de la cena y me ponen al día de la semana que han pasado y yo me he perdido, pero para el último día estoy con ellos.

Para el último día tenemos preparada la ascensión al tresmil más oriental del macizo de la Maladeta, el pico de Alba desde el refugio de La Renclusa y luego bajar por los tubos de Paderna hasta los Llanos del Hospital.
Comenzamos en el refugio de La Renclusa (2144 m.) bajando unos metros para cruzar el puente sobre el torrente, seguimos el torrente de Alba, el de la derecha, y comenzando a subir paralelos a su curso en busca del ibón de Renclusa (2280 m.), una vez en el primer llano cruzamos por un puente el torrente y seguimos sin llegar a ver el ibón de Renclusa, poco a poco vamos ganando metros, siguiendo los hitos, alternando tramos de bloques con buena senda. 
Una vez pasado el llano de Paderna comenzamos la fuerte subida que nos llevará hasta las cercanías del collado de Paderna (2750 m.), lo dejamos a nuestra derecha. Superado este primer tramo de bloques continuamos siguiendo los hitos, hay por todos los lados, así que se hace difícil coger el camino más adecuado, nosotros seguimos los que llevan hacia el Diente de Alba y luego nos tocó ir en busca de la base de la pared (2900 m.), donde se encuentra el acceso a la cresta de la Tuca Blanca. Miramos las diferentes opciones de subida hasta la cresta, nos decantamos por una chimenea, .........



El repor completo en:

https://covaloria.blogspot.com/2023/09/pico-de-alba-26-7-23.html


















domingo, 17 de septiembre de 2023

Ferrata Escalera al Cielo K4. La Hermida (Cantabria)

 

Ferrata de corta duración y vertical calificada como K4 por la sensación aérea y psicológica de la escalera con 60 m de longitud, la más larga del país. Vistas inmejorables al desfiladero de La Hermida. Recomendada para amantes de adrenalina y nuevas sensaciones.


La ferrata entre rocas parece estar suspendida en el aire.

Iniciamos la ferrata al final del pueblo viniendo de Panes en frente de una casita blanca: La Casuca. 

Encontraremos un cartel de madera con la indicación Urdon y Tresviso y un rótulo minúsculo: Ferrata La Escalera.

Por el senderito pasamos justo al lado de otra casa.  Son 10 minutos de aproximación y 15 minutos de regreso. El recorrido dependerá de la habilidad de cada uno, pero 20 minutos sería lo estimado.


Bonitas vistas desde la ferrata.


El sendero empinado tiene ramas y árboles cortados, enseguida se llega a la roca con unas grapas. Antes de abordar la escalera debemos pasar un puente mono de cadena aéreo en los pies que se mueve bastante. La incorporación a él pone a prueba el recorrido siguiente, en mi opinión casi más deportivo y técnico que la propia escalera.

Una vez pasado el pequeño puente y sobre una roca donde pueden estar 2 personas nos disponemos a la ascensión pero de uno en uno a los peldaños distanciados: se mueve bastante pero se puede controlar y sobre todo en los cambios de disipador pondrá a prueba nuestro pulso. No es necesario baga de anclaje porque eso implicaría 3 cambios por cada uno y más movimiento.

La escalera al cielo nos está esperando.

Interesante ascenso rodeados de roca.

El paisaje del desfiladero se abre a nosotros en un lugar increíble.

No confundir con la Ferrata de Peñarruscos K6 que está justo al lado de la Ferrata Escalera al cielo K4 y se ve en el regreso.


Un extraordinario paisaje se ve desde la ferrata.

El regreso se hace sin dificultad con hilo de vida.

En La Hermida se puede dejar el coche en el parking del pueblo cerca de la ferrata de La Hermida K3, la primera que construyeron en ese desfiladero.

(Algunos ya la asemejan a la ferrata Grosser Donnerkogel en Austria que tiene un tramo de escalera). 

https://es.wikiloc.com/rutas-via-ferrata/via-ferrata-escalera-al-cielo-114372384 

Otra ferrata cercana es El Pico Cabrón 1.471 m K3 en Portilla de la reina (León) de reciente construcción.

https://pyrenaicablog.blogspot.com/2023/10/ferrata-pico-el-cabron-1471-m-k3.html




Beriain eta EHko erdigune geografikoa

Powered by Wikiloc

 


Goñi eta Olloko haranak ez dira oso ezagunak, baina beren lurrak hedatzen diren Andimendiko goi-lautadetan jende andana ibiltzen da oinez zein mendiko bizikletaz. Batik bat Beriaingo gainean dagoen San Donato baseliza izan da horien guztien jomuga, baina azken urte hauetan gertu dagoen Olibesarioko saroian kokatu duten Euskal Herriko erdigune geografikoa dela eta, zonalde honek interes berezia piztu du eta mendizale askoren erreferentzia geografikoa eta sinbolikoa bihurtu da.

 


Hogei “BERRIA lagun”ekin batera, Unanu herritik atera eta lainopean abiatu gara tontor aldera. Iturtxikiko bidean zehar, izen bera duen iturriaren ondora iritsi gara. Hego haizeak gogor astintzen du eta mendiaren ikuspegia ezkutatu egiten digu. Maldan gora segi eta pagadian murgildu gara. Pagoak atzean utzita, Elorriagoako lepora atera gara. Haizeak gogor jotzen du, eta ilaran jarrita aurrez aurre dugun malda pikoari aurre egin diogu. Ihurbainerantz zuzentzen den xenda gure ezkerrera utzita Unanuko atakara atera gara. Zamarrak jantzi eta GPSaren laguntzaz tontor aldera jo dugu. Ez dugu apenas ezer ikusten eta tentu handiz ibili behar izan dugu zuzeneko bidea aukeratu eta arriskutik aldentzeko. Tontorraren ondoan dagoen baselizara heltzean, berehala bilatu dugu aterpearen epela. 

 



San Donato baseliza Nafarroako Sakana eskualdean dagoen Uharte Arakil udalerriko lur-sailetan dagoen baseliza da. Zehazki, Beriain mendiaren gailurrean dago, 1.493 metroko garaieran. Jende askok modu okerrean Beriain mendiari San Donato mendia ere deitzen dio, mendi honen gailurrean dagoen San Donato baselizarekin nahasturik. eraikina bi zatitan banatuta dago: bata, baseliza bera, eta bestea mendizale eta ibiltarientzako aterpea dena.

 

Antzinako baselizaren eraikitze data zehatza ezezaguna da; dena dela, 1642 urteko aipamena dago. Egungo garaietan, berriz, eraberritu izan zen 1906an. Geroago hondatuz joan zen, harik eta 1958an berreraiki zuten arte. 2005. urtean eraikinaren barnealdeko egoera tamalgarria zela eta (zikinkeria, idazki eta margo politikoak, zaborrak, bertaratutako batzuen utzikeria...) zaharberritu egin zen. Horretaz gain, kontutan hartu beharrekoa da baselizaren kokapena: ingurune isolatua, garaiera handian, baldintza klimatologiko gogorrak... guzti hauek denek baselizaren kanpoaldea denbora igaro hala asko kaltetu zuten. Baselizaren barrenean, aldarearen harriak San Donato eta San Kaieten irudiak eusten ditu, bi hauek izatez igeltsuzko erreplikak direlarik. Nafarroako baselizetan altuen dagoena da Beriain mendiko hau.


 

Abiapuntura itzuli aurretik, Euskal Herriko erdigune geografikoari bisita egin diogu. Ez da batere erraza kokalekua aurkitzea bide nagusitik ez baita ikusten eta erne ibili behar da Olibesariko saroira iristean zutarri baten inguruan jarrita dauden hiruzpalau zirkulu zentrokidez osaturik dagoen erdigunea topatzeko. Paisaia aldagaitza, harriz eta belarrez osatutako izaera soila. Goi-lautadan altzoa dirudien sakonunea, isiltasuna nagusitzen den leku berezia.

 


Erdigunea kalkulatzeko masa zentroaren propietate bat erabili zuen Felix Isasa ingeniariak: gorputz bat edozein puntutatik zintzilikatzean, puntu horretatik marraztutako marra bertikala masa-zentrotik pasatzen da beti. 1:200.000 eskalako mapan komertzial bat euskarri batean itsatsi, bertan Euskal Herriaren mugak marraztu eta ahalik eta zehaztasun handienaz moztu zuen. Ondoren, perimetroko puntu batetik zintzilikatu eta marra bertikala marraztu zuen. Berdin egin zuen lehenengotik 90 grafdura kokatutako perimetroko beste puntu batetik. Marraztutako bi marrak elkartzen diren puntua maparen barizentro edomasa-zentroa da. Puntu hori dagoen maparen zatia 8 aldiz handitu zuen, 1:25.000 eskalako mapa lortuz eta handitutako mapa hori inguruko katastroko mapan gainezarri zuen, erreferentzia bezala Unanu, Ihabar eta Goñi herriak erabiliz. Erabilitako metodoak 250 metroko zehaztasun muga du. Kalkulua egitean Euskal Herriko zazpi herrialdeak izan zituen kontuan, Trebiñu eta Villaberde Turtzioz bezalako barrendegiak barne hartuz, ez hala Petilla Aragoi eta Eskiula. Kostari dagokionez, itsaso irekia ez den guztia barne hartu zuen, hau da, badiak, portuak, ibaiak... Petilla Aragoi barne hartuz gero 112 metroan aldatuko litzateke erdigunearen kokapena eta Bilboko portua (17 km²) kanpo utziz gero berriz 90 metroan. Aldaketa horiek aurrez aipatutako zehaztasun mugaren (250 metro) barruan daude. (Informaio iturria: Wikipedia).

 

 

Toki esanguratsu hau atzean utzi eta Lizarragako tunelera zuzentzen den pista zabaletik aurrera egin dugu. Bideak 180ºko bira egiten duen lekuan, pista utzi eta beheko zelaigunera jaitsi gara. Lezizagoako bidetik itzuli gara herrira, Beriango harresi bikainaren ikuspegi ederraz gozatuz.

 


viernes, 15 de septiembre de 2023

Menditxiki: Tre Cime di Lavaredo (Dolomitak)

Powered by Wikiloc

 


Ibilbide zirkular hau Dolomitetako mendi-ibilaldi ezagunenetako bat da, eta nahitaezko geldialdia paraje hauetara hurbilduz gero. Bat-batean lurretik sortzen diren hiru haitzekin topo egitearen sentsazioa ikusgarria da. Locatelli aterpera iristean nekea baino poza gailentzen da eta txoratuta geratzen zara haiei so egitean.



Lavaredoko Hiru Tontorrak Parke Naturalak maila eta eskakizun guztietarako bidezidor eta ibilbide sare zabala du. Gainera, oso ezaguna da bere burdinbide eta eskalada-bideengatik. Locatelli aterpea da hiru mendi eder hauen inguruan dauden ibilbide gehienen azken helburua, begiratoki nagusia baita.




Lavaredoko Hiru Gailurretako (Piccola, Grande eta Ovest) itzulia egitea gure helburu nagusietako bat zen Dolomitetara heldu ginenean. 700 metroko altuerako hiru pareta bertikal handi horiek hurbiletik ikusteko gogo  berezia genuen, baina ez genuen aski haiek Locatelli aterpeko terrazatik ikustea, inguratu eta bertaraino iristea zen gure helburu nagusia.




Aukerarik ezagunena eta errazena 101 bidezidorretik Auronzoko aterpetik Locatelliko aterperaino ibilbide lineal bat egitea da. Hiru orduko ibilaldia da (joan-etorria), oso desnibel gutxikoa eta paisaia ederrak dituena. Zalantzarik gabe, aukera ezin hobea da denbora askorik ez baduzu, ilunabarra bakarrik ikusi nahi baduzu, haurrekin bidaiatzen baduzu edo ondo prestatuta ez bazaude.



Ibilbide sinple hau oso ondo seinaleztatuta dago eta ez du galerarik. Auronzoko aterpetxetik 101 bidezidorra hartu, Alpini kapera txikitik igaro eta Lavaredoko aterperaino iritsi behar duzu. Puntu honetan, ezkerreko bidea hartu eta Forcella Lavaredoko begiratokiraino igo behar duzu. Hemendik Hiru Gailurretako lehen ikuspegiez gozatuko duzu Locatelliko aterperaino jarraitu aurretik, eta han handikiro gozatu ahal izango duzu. Auronzoko aterpera itzultzea bide beretik doa.


Klikatu hemen ARGAZKIAK ikusteko

https://menditxiki1.blogspot.com/2023/07/tre-cime-di-lavadero.html