domingo, 14 de febrero de 2016
viernes, 12 de febrero de 2016
Egino: "Batean kale, bestean bale" bidea, 230 metro, V.
Gezurra badirudi ere Eginon oraindik badago zer ireki eta kronikatxo honetan Eginon beharbada ireki den azken eskalada bidearen berri ematen dizuet: "Batean kale bestean bale". Bide hau ez dugu uste hainbat luzeetako eskalada klasikoan hasiberriak direnei zuzendutako bide bat denik, gainera oraindik garbiketa lan garrantzitsua behar du, baina lan hau egin ezkero bere xarma basatia ere galduko luke. Bidea ez da txarra, baina ez zigun kristoneko gustu eta sentsazio ona utzi, ziurrenik pasatako ezusteen eraginez. Hala ere bosgarren luzea eta hirugarrenean zeharkatzen den ertz zorrotza ikusgarriak dira benetan, nahiz eta bigarren kasuan harkaitz onik ez izan.
BIDEAREN DATU BATZUK
Luzera: 230 metro.
Luzeak: 6.
Nork irekia: Koldo eta Iker 2015eko urriaren 31an.
Zailtasuna: V. Luzez-luze: 1ºL: IV (40 m), 2ºL: III (50 m), 3ºL: IV (45-50 m), 4ºL: IV- (15 m), 5ºL: V (50 m) eta 6ºL: IV (40 m). Bidea ekipatu gabea dago eta, Ikerrek eta Koldok dioten moduan, bide "basatia" da, oraindik harri eta harkaitz aske eta hautsiak dituena. Nahiz eta zailtasuna handia ez izan ez dut uste mota hontako eskaladan hasiberria den batentzat egokia denik.
Orientazioa: Hegoaldea, udan bero handia pasa daiteke. Honegatik ura eramatea gomendatzen dut.
Hurbilketa: kotxea uzten den lekutik 20-25 minutu.
Jaitsiera: Aztorea eta Usoatik jaisten den ohiko bidetik. Bidearen amaieratik Eginora 40 minutu inguru.
Eramandako materiala: 60 metroetako bi soka, luzera ezberdinetako 12 express zinta eta zinta batzuk (batzuk luzeak) bilgune eta harkaitz-zubietarako. Aseguruei dagokionez Alien semaforoa (grisa ere bai), Camalot jokoa eta Lincam hori eta gorria. Ez genituen fisurerorik eraman baina hauek jartzeko leku paregabeak daude. Walkie-talkie pare bat ere eramatea komeni da bilguneen artean oihuka ez aritzeko.
Bidea eskalatzeko pasatako denbora: Izandako komeri guztiak barne 5 ordu.
BIDEAREN KROKISA
Bidearen kokalekua. Ondoan dituen Udaberri, Berta eta Elmer bideak adierazi ditut kokalekuaren ideia zehatzago bat egiteko.
Krokisa zehatzago.
Informazio eta argazki gehiagorako: http://www.smithyrenbloga.com/2016/02/egino-batean-kale-betean-bale-bidea-230.html?m=1
Bidea ireki zuten Iker eta Koldoren deskribapena: http://mendiaetaeskalada.blogspot.com.es/2015/11/batean-kale-bestean-bale-egino.html.
BIDEAREN DATU BATZUK
Luzera: 230 metro.
Luzeak: 6.
Nork irekia: Koldo eta Iker 2015eko urriaren 31an.
Zailtasuna: V. Luzez-luze: 1ºL: IV (40 m), 2ºL: III (50 m), 3ºL: IV (45-50 m), 4ºL: IV- (15 m), 5ºL: V (50 m) eta 6ºL: IV (40 m). Bidea ekipatu gabea dago eta, Ikerrek eta Koldok dioten moduan, bide "basatia" da, oraindik harri eta harkaitz aske eta hautsiak dituena. Nahiz eta zailtasuna handia ez izan ez dut uste mota hontako eskaladan hasiberria den batentzat egokia denik.
Orientazioa: Hegoaldea, udan bero handia pasa daiteke. Honegatik ura eramatea gomendatzen dut.
Hurbilketa: kotxea uzten den lekutik 20-25 minutu.
Jaitsiera: Aztorea eta Usoatik jaisten den ohiko bidetik. Bidearen amaieratik Eginora 40 minutu inguru.
Eramandako materiala: 60 metroetako bi soka, luzera ezberdinetako 12 express zinta eta zinta batzuk (batzuk luzeak) bilgune eta harkaitz-zubietarako. Aseguruei dagokionez Alien semaforoa (grisa ere bai), Camalot jokoa eta Lincam hori eta gorria. Ez genituen fisurerorik eraman baina hauek jartzeko leku paregabeak daude. Walkie-talkie pare bat ere eramatea komeni da bilguneen artean oihuka ez aritzeko.
Bidea eskalatzeko pasatako denbora: Izandako komeri guztiak barne 5 ordu.
BIDEAREN KROKISA
Bidearen kokalekua. Ondoan dituen Udaberri, Berta eta Elmer bideak adierazi ditut kokalekuaren ideia zehatzago bat egiteko.
Krokisa zehatzago.
Informazio eta argazki gehiagorako: http://www.smithyrenbloga.com/2016/02/egino-batean-kale-betean-bale-bidea-230.html?m=1
Bidea ireki zuten Iker eta Koldoren deskribapena: http://mendiaetaeskalada.blogspot.com.es/2015/11/batean-kale-bestean-bale-egino.html.
martes, 9 de febrero de 2016
Segurtasuna vs. aluminiozko materiala
Nere inguruan, lasterketetatik etorritako ohitura txar asko ikusten ditudala pentsatzen dut, tartean Aluminiozko kranpoiak mendian lasai erabiltzea. Neri ez zait gustatzen!
Eski lasterketak mendian egiten dira, baina prestatutako baldintzetan (seguruago).
Gure kasa mendira goazenean, lasterketako ohiturak eramaten direla pentsatzen dut. Nere ustez akats bat da, inoiz ezin ditugu ahaztu mendiko segurtasun arauak!!!
Lehenago ere honi buruz idatzia daukat ibilkarin . Gaur Aluminiozko kranpoiez jardun nahiko nuke. Bide batez, Smithyren blogian ere aukitxu dot kranpoien inguruko gomendio sorta
Duela urte batzuk Aluminiozko kranpoiak norbaiti hautsi zitzaizkiola entzuna neukan. Oraingoan nere begiekin ikustea tokatu zait. Ez kasualitatez, biak hautsi zitzaizkion eta.
Lasterketan izan zen, eta soka finko bat jarria zegoen disipadorearekin zintzilikatzeko. Pentsatu soka finkoa jarri gabe egon izan balitz, edo mendian gure kasa goazela gertatu izan balitz.
Eta pentsatu, lasterketetan egiten dugun bezela, piolet gabe, bastoiekin, eta aluminiozko kranpoiak soilik jarrita, izoztutako malda jeisten kranpoia apurtzen bazaigu...
Argazkiotatik kranpoien ekoizlea borratu dut, ez delako markaren kontrako ezer, baizik eta aluminiozko materiala non erabili eta non ez, gogoeta egiteko mendizaleeri.
Eskerrik asko Ion argazkiengatik!!
Gogoeta baita ere, gramo batzuk aurreztearren, lehenengo kranpoi parea aluminiozkoak erosi dituzteneri. Nere ustez hori akats bat da.
Nere gomendioa, lehenengo erosi burnizko kranpoiak! Gaur egungoak ez dira hain astunak, mendirako primeran doaz, eta lasterketetan ere ondo doaz. Ondoren, lasterketetako friky bat izan nahi baduzu, eta gramo batzuk eta milesima batzuk aurreztu, erosi bigarren pare bezela aluminiozkoak. Baina mendira ateratzeko asmoa baldin badaukazu, nere gomendioa, beti, benetako materialarekin, mesedez.
Hortik aurrera, hau jakin arren, norbaitek arriskua baloratu eta material arina mendira eraman nahi badu, noski, libre da hori egiteko. Denok hartzen ditugu momenturen batean arrisku batzuk, baina garrantzitsuena nere ustez, arrisku horiek hartzen direla kontziente izatea da.
Horregatik, nik argi daukat hasi berrieri gomendioak emateko orduan zer esan. Ahaztu pisua, eta bermatu segurtasuna. Hortik aurrera, erantzukizuna zurea da.
pirukeriaken detaile gehiago
Eski lasterketak mendian egiten dira, baina prestatutako baldintzetan (seguruago).
Gure kasa mendira goazenean, lasterketako ohiturak eramaten direla pentsatzen dut. Nere ustez akats bat da, inoiz ezin ditugu ahaztu mendiko segurtasun arauak!!!
Lehenago ere honi buruz idatzia daukat ibilkarin . Gaur Aluminiozko kranpoiez jardun nahiko nuke. Bide batez, Smithyren blogian ere aukitxu dot kranpoien inguruko gomendio sorta
Duela urte batzuk Aluminiozko kranpoiak norbaiti hautsi zitzaizkiola entzuna neukan. Oraingoan nere begiekin ikustea tokatu zait. Ez kasualitatez, biak hautsi zitzaizkion eta.
Lasterketan izan zen, eta soka finko bat jarria zegoen disipadorearekin zintzilikatzeko. Pentsatu soka finkoa jarri gabe egon izan balitz, edo mendian gure kasa goazela gertatu izan balitz.
Eta pentsatu, lasterketetan egiten dugun bezela, piolet gabe, bastoiekin, eta aluminiozko kranpoiak soilik jarrita, izoztutako malda jeisten kranpoia apurtzen bazaigu...
Argazkiotatik kranpoien ekoizlea borratu dut, ez delako markaren kontrako ezer, baizik eta aluminiozko materiala non erabili eta non ez, gogoeta egiteko mendizaleeri.
Eskerrik asko Ion argazkiengatik!!
Gogoeta baita ere, gramo batzuk aurreztearren, lehenengo kranpoi parea aluminiozkoak erosi dituzteneri. Nere ustez hori akats bat da.
Nere gomendioa, lehenengo erosi burnizko kranpoiak! Gaur egungoak ez dira hain astunak, mendirako primeran doaz, eta lasterketetan ere ondo doaz. Ondoren, lasterketetako friky bat izan nahi baduzu, eta gramo batzuk eta milesima batzuk aurreztu, erosi bigarren pare bezela aluminiozkoak. Baina mendira ateratzeko asmoa baldin badaukazu, nere gomendioa, beti, benetako materialarekin, mesedez.
Hortik aurrera, hau jakin arren, norbaitek arriskua baloratu eta material arina mendira eraman nahi badu, noski, libre da hori egiteko. Denok hartzen ditugu momenturen batean arrisku batzuk, baina garrantzitsuena nere ustez, arrisku horiek hartzen direla kontziente izatea da.
Horregatik, nik argi daukat hasi berrieri gomendioak emateko orduan zer esan. Ahaztu pisua, eta bermatu segurtasuna. Hortik aurrera, erantzukizuna zurea da.
pirukeriaken detaile gehiago
sábado, 6 de febrero de 2016
miércoles, 3 de febrero de 2016
San Miguel eta Artxueta, Uharte Arakiletik.
San Miguel mendia Euskal Herrian ezinbestean igo beharreko mendia da, ez mendi bezala duen interesagatik, honen inguruan arnasten den historia eta kondairagatik baizik. Bertan, preso, herensuge, goaingeru eta ezpata borroken istorioak bizitzeko aukera izango dugu. Santutegian sartu, txokoren batean eseri eta ixiltasuna sentitu eta entzuteak merezi du. Eguneroko zaratengatik urrun, igoeran pasatako nekeak uxatu eta nolabaiteko pake sentsazioa izango dugu.
Lekunberri nahiz Uhartetik bertara kotxez iritsi daiteke, oinez aldiz, ibilbide asko dira bertara eramaten dutenak, ezagunenak beharbada Uharte eta Baraibarko bideak eta Larraitz nahiz Eniriotik Errenaga eta Guardetxetik pasatuz datorrena.
San Migueleko Santutegia, ederra benetan.
San Miguel mendiaren ipar ekialdean antena eta burdinez "kutsatutako" Artxueta mendia dago, aurrekoa baino altuagoa. San Miguelera igotzen diren mendizale askok ez dira Artxuetara igotzen, bertako ikusmira galduz. Sakanaren gainean atalaia ikusgarria da eta bertatik dugun ikusmira ez dago San Miguelen. Mendi honetara ere, nahi izan ezkero, kotxez igo daiteke.
JARRAITUTAKO IBILBIDEA
Uharte Arakilen hasi eta hemendik gora San Miguelera doan ohiko bidea jarraituko dugu, tartean Amorleku trikuharria bisitatuz. Igoeran Otsopasajeko trikuharria bisitatzeko aukera ere badago, baia ez nuen topatu, igoeran sufritu nuen haizea dela eta itsu-itsuan igo nintzen eta.
San Migueleko Santutegian gorputz eta arimari atsendetxo bat eman eta Artxueta mendia bisitatuko dugu. Uhartera itzultzeko "Meatzeko bidea" jarraitzeko proposamena luzatzen dizuet. Honetarako Lekunberrira doan errepidea 15garren kilometroraino jarraitu eta bertatik abiatzen den bide bat jarraituz meatzetako bidearekin bat egingo dugu. Jaitsieran, GR-20 ibilbidearen D.4 saihesbidea jarraituz, Luperta trikuharria bisitatzeko aukera izango dugu.
IBILBIDEAREN DATU BATZUK
- Luzera: 17,5 kilometro.
- Punturik baxuena: Uharte Arakil, 460 metro.
- Punturik altuena: Artxueta, 1343 metro.
- Metatutako desnibel positiboa: 1030 metro.
- Igotako mendiak: 2.
- Ura: San Miguelen ura hartu daiteke (taberna eta komunak daude), dena den, komeni da ura eramatea.
- Zailtasuna: Bideak ez dauka zailtasun berezirik, baina jaitsierako bidean kontu handiz ibili behar da ez galtzeko.
- Eramandako materiala: Ez da material teknikorik behar.
- Ibilbidea egiteko pasatako denbora: 2 ordu eta 50 minutu atsedenaldiak eta "galduta" ibilitako tarteak kontutan hartuz. Tarte batzuetan korrika txikian aritu nintzen, beraz, ibilbidea oinez egiteko asmoa baduzue kontutan izan.
Bidea deskargatu nahi baduzue.
Informazio eta argazki gehiagorako: http://www.smithyrenbloga.com/2016/01/san-miguel-1237-m-eta-artxueta-1343-m.html?m=1
Lekunberri nahiz Uhartetik bertara kotxez iritsi daiteke, oinez aldiz, ibilbide asko dira bertara eramaten dutenak, ezagunenak beharbada Uharte eta Baraibarko bideak eta Larraitz nahiz Eniriotik Errenaga eta Guardetxetik pasatuz datorrena.
San Migueleko Santutegia, ederra benetan.
San Miguel mendiaren ipar ekialdean antena eta burdinez "kutsatutako" Artxueta mendia dago, aurrekoa baino altuagoa. San Miguelera igotzen diren mendizale askok ez dira Artxuetara igotzen, bertako ikusmira galduz. Sakanaren gainean atalaia ikusgarria da eta bertatik dugun ikusmira ez dago San Miguelen. Mendi honetara ere, nahi izan ezkero, kotxez igo daiteke.
JARRAITUTAKO IBILBIDEA
Uharte Arakilen hasi eta hemendik gora San Miguelera doan ohiko bidea jarraituko dugu, tartean Amorleku trikuharria bisitatuz. Igoeran Otsopasajeko trikuharria bisitatzeko aukera ere badago, baia ez nuen topatu, igoeran sufritu nuen haizea dela eta itsu-itsuan igo nintzen eta.
San Migueleko Santutegian gorputz eta arimari atsendetxo bat eman eta Artxueta mendia bisitatuko dugu. Uhartera itzultzeko "Meatzeko bidea" jarraitzeko proposamena luzatzen dizuet. Honetarako Lekunberrira doan errepidea 15garren kilometroraino jarraitu eta bertatik abiatzen den bide bat jarraituz meatzetako bidearekin bat egingo dugu. Jaitsieran, GR-20 ibilbidearen D.4 saihesbidea jarraituz, Luperta trikuharria bisitatzeko aukera izango dugu.
IBILBIDEAREN DATU BATZUK
- Luzera: 17,5 kilometro.
- Punturik baxuena: Uharte Arakil, 460 metro.
- Punturik altuena: Artxueta, 1343 metro.
- Metatutako desnibel positiboa: 1030 metro.
- Igotako mendiak: 2.
- Ura: San Miguelen ura hartu daiteke (taberna eta komunak daude), dena den, komeni da ura eramatea.
- Zailtasuna: Bideak ez dauka zailtasun berezirik, baina jaitsierako bidean kontu handiz ibili behar da ez galtzeko.
- Eramandako materiala: Ez da material teknikorik behar.
- Ibilbidea egiteko pasatako denbora: 2 ordu eta 50 minutu atsedenaldiak eta "galduta" ibilitako tarteak kontutan hartuz. Tarte batzuetan korrika txikian aritu nintzen, beraz, ibilbidea oinez egiteko asmoa baduzue kontutan izan.
Bidea deskargatu nahi baduzue.
Informazio eta argazki gehiagorako: http://www.smithyrenbloga.com/2016/01/san-miguel-1237-m-eta-artxueta-1343-m.html?m=1
2015/07/13 Punta Vallaccia (2640m). DOLOMITAS
Toma de contacto con los Dolomitas, en pleno val di Fassa y partiendo del lujoso Camping Vidor realizo una ascensión expres. Aunque no tenga ninguna dificultad técnica reseñable sí que nos encontraremos con un desnivel potente, eso sí las vistas magníficas.
Destacan las vistas del macizo del Catinaccio
Ver reportaje completo: http://igertu.blogspot.com.es/2015/11/20150713-punta-vallaccia-2640m.html
Otras ascensiones/rutas de este viaje por Dolomitas:
Vuelta al Sassolungo
Piz Boè (3152m)
Nuvolau (2575m) y Cinque Torri
Lagazuoi (2778m)
Destacan las vistas del macizo del Catinaccio
Ver reportaje completo: http://igertu.blogspot.com.es/2015/11/20150713-punta-vallaccia-2640m.html
Otras ascensiones/rutas de este viaje por Dolomitas:
Vuelta al Sassolungo
Piz Boè (3152m)
Nuvolau (2575m) y Cinque Torri
Lagazuoi (2778m)
martes, 2 de febrero de 2016
Elur-Jausi Guneetako Segurtasuna (ACNA-STA1)
Azkoitiako Anaitasuna mendi elkarteak antolatutako elurjausi ikastaro baten berri izan nuen.
Nahiko obsesionatuta nago segurtasunarekin, eta aurten horrelakoren bat egitea aurrikusita neukanez, apuntatu egin nintzen!
ACNA (Associació pel Coneixement de la Neu i les Allaus) erakundeak STA1 eta STA2 ikastaroak ziurtatzen ditu. Guk ACNAko Eduardo Gonzalez (Mountain Lines) egin genuen teorikoa Azkoitian, eta praktikoa egiteko Araneko haranean dagoen Saboredoko aterpetxera joan ginen. Praktikoa 7 ikasletako ratioan egiteko, beste bi irakasle batu ziran, Jabier Barro eta Montse Bacardit (azken honek Lauegiko nibologia parteak egiten ditu).
Ikastaro honetan pila bat ikasi eta disfrutatu dudan sentsazioa daukat. Zalantzarik gabe, danori gomendatzeko ikastaroa da.
Guk luxuzko irakasleak eduki genituen, baina ez dago Araneraino joan beharrik ikastaroa egiteko. ACNAk ziurtatuta, Canfranc-eko Alurten ere egin daiteke, edo Esqui Libre eta Nafar Gideri esker Ikastaroa euskaraz ere egin daiteke.
Guk egindako ikastaroaren berri
Maxixatzen-en argitaratutako artikuluan
edo Pirukeriak blogean ere ikusi dezakezue
Nahiko obsesionatuta nago segurtasunarekin, eta aurten horrelakoren bat egitea aurrikusita neukanez, apuntatu egin nintzen!
ACNA (Associació pel Coneixement de la Neu i les Allaus) erakundeak STA1 eta STA2 ikastaroak ziurtatzen ditu. Guk ACNAko Eduardo Gonzalez (Mountain Lines) egin genuen teorikoa Azkoitian, eta praktikoa egiteko Araneko haranean dagoen Saboredoko aterpetxera joan ginen. Praktikoa 7 ikasletako ratioan egiteko, beste bi irakasle batu ziran, Jabier Barro eta Montse Bacardit (azken honek Lauegiko nibologia parteak egiten ditu).
Ikastaro honetan pila bat ikasi eta disfrutatu dudan sentsazioa daukat. Zalantzarik gabe, danori gomendatzeko ikastaroa da.
Guk luxuzko irakasleak eduki genituen, baina ez dago Araneraino joan beharrik ikastaroa egiteko. ACNAk ziurtatuta, Canfranc-eko Alurten ere egin daiteke, edo Esqui Libre eta Nafar Gideri esker Ikastaroa euskaraz ere egin daiteke.
Guk egindako ikastaroaren berri
Maxixatzen-en argitaratutako artikuluan
edo Pirukeriak blogean ere ikusi dezakezue
Suscribirse a:
Entradas (Atom)