sábado, 22 de febrero de 2020

CUEVA BASAULA desde ARTABIA





























Me voy hasta el pueblo de Artabia en el valle de Allín,  con la buena compañía de las motañeras de la Asociación de Mujeres Aldapa de Mutilva.
Daremos un recorrido circular que nos llevará a recorrer sendas y caminos de la parte baja de la cara sur-este de la Sierra de Lokiz, hasta llegar al barranco de Basaula, donde visitaremos la Cueva de Basaula. Volveremos hasta el inicio del barranco y unos metros más abajo, comenzaremos a recorrer la senda Arrezina, que nos llevará paralelos al río Urederra de vuelta hasta Artabia. 
Durante todo el recorrido iremos rodeados de grandes robles y encinas,  sendas entre túneles de boj, en definitiva rodeados de pura naturaleza. Para terminar el recorrido visitamos la piscina fluvial de Artabia. 






























Reportaje completo en : http://covaloria.blogspot.com/2020/02/cueva-de-basaula-desde-artabia-19-1-20.html











domingo, 16 de febrero de 2020

La Polla Records

-Nora goaz?
-Bisaurin. The north face.
-Eskiak?
-No way. Kaskoa, arnesa, kranpoiak. Pioluak nere kontu.
-Maskarilla?
-What?
-Maskarilla.
-Ez lasai, hori Debabarrenean.

*************

Hecho bailara.
Mendi poteo?
Crianza.
Zer daukagu afaltzeko?
Azenario humusa, arroza perretxikoekin, hanburgesa begetala eta sagar pastela.
Bihar 04:00etan gora.
Joder.
Mereziko du, benetan.


  


05:00
Merezi izan du. Oraingoz, ilargiarengatik.
Gosaria?
Ez, gaur baraua.
No jodas.
Si. Autofagia landu nahi det.
Zer ostia da hori? Nork bere burua jatea?
Halako zerbait.

Autofagia Urkok gomendatu dit. 16 edo 24 orduko baraualdiak, astean behin. Teknika honen bitartez, gorputzak suntsitu egiten ditu hilik dauden zelulak. Horrez gain, gose psikologikoa ere lantzen da. Gosea mentala da, fisikoa izan aurretik. Burua gorputza baino lehenago hasten da gose seinaleak bidaltzen eta, horiek kontrolatzea da helburua. Baraua eginez, gorputza ez ezik, burua ere garbitu egiten da, reseteatu.




Alpeetako botak berriro!
Monte Rosatik jantzi gabe?
Ez, Kilimanjaroko harea dute oraindik gainean.
Zer moduz?
Oso pozik. Ilunetan, kopetako argia, ilargia, zu eta ni.
Zer ari zara pentsatzen?
Mendizale Federazioaren galan hizlari batek esandakoarekin akordatzen ari naiz. Esan zuen, mendia askatasuna zela berarentzat. Jende askok esaten du hori, ezta? Mendia askatasuna dela.
Kontuz, zabaldu hankak gehiago, kranpoiekin estropezurik ez egiteko.
Kontua da askatasunarena oso ideia abstraktua dela. Nere ustez, gaur egun zaila da aske izatea. Esan nahi det, gizarte honetan, gure kulturan, globalizazio betean.
Aldapa pikoa. Ainho, aurretik jarriko naiz eta segi niri, horko lepoan gelditu eta, hartu piolo biak eskuetan.
Nere ustez mendia ez da askatasuna. Bada askatasuna, baina ez hori bakarrik. Niretzat mendia da ikustea gizakiak ez duela popatik hartzeko ere balio. Ezereza dela. Behingoz badela inguru bat, eremu bat, saiatuagatik ere, ez duena menderatuko.
Ados nago horretan zurekin.
Como me gusta Perez Reverte.
"La Nochevieja en que bailé con putas".
Hain ondo idazten du, izugarrikeriak idatzi ditzake.






Argitzen ari du, ikusi han, hodeiertza larrosa.
Amazing! Merezi zuen bai goiz esnatzea.
Atzoko arnoak laburtu digu loa, baina bai. Begira han Midi, Balaitous, Infiernos, Garmo...
Zoriontsu izatea hautu bat bada, nik hau aukeratzen det. Zoriontsu naiz, orain eta hemen.

Kanal central ala noreste?
Errezena.
Venga, bale.
Zenbaterainoko beldurra pasako det?
Kulero garbiak ekarri dituzu?
Como?
Aldatu behar izaterainoko beldurra pasako dezu.
Joder.
Igotzen hasiko naiz, eta abixua ematean zu hasi, eta bidean burdinak batu.
Joder, zelako lekua. Amak ikusiko banindu.
Ainho, hasi!
Venga, voy. Zer da hau, xerpa?
Un tornillo.
Como?
Izotzetan aseguratzeko. Birak eman eta atera.
Madredeus!
Cuando estes acojonado, mete el totem morado.




No te sientes un poco, Ueli Steck?
Me siento, muy!
Swiss machine.
Zer moduz beldurra?
Ba ez dakit kuleroak aldatu beharko ditudan. Loramen 1, beldurra 0.
Zelako ondo.
Izugarri gustatu zait. Eskia baino gehiago, korrika egitea baino gehiago. Kiliani zer gustatzen zaio gehien?
Kiliani mendia, guri bezala, bere modalitate guztietan.
Arrazoi. Baina hau berria izan da neretzat. Elurra, izotza, soka, kranpoiak, eta piolet bi. Eta izugarri datsegit.




Ederra izan zen atzo Joni Cash eta Aneto ezautzea ere, ezta? Zelako guapa Aneto. Kausalidades de la vida.
Haize handia dabil puntan, hotz dago, guazen behera Ainho.
Pentsatzen ari naiz. Anetok esan zuen Saharako umeak ekartzen dituztela udan. Zainduko dugu bat?
Se te va la pinza! Nahikua lan geure burua zaintzen. Kontuz kranpoiekin jaitsieran.




Atzoko elkarrizketa gogoratzen ari naiz.
Zein? Crianzaren aurrekoa ala ostekoa?
Aurrekoa, ostekoaz enaiz akordatzen. Gizakiaren genetikaz aritu ginen, nola barne lanketarekin, heziketarekin eta bestelakoekin pertsona baten ahulguneak indartu daitezkeen, baina zaila dela genetika aldatzea.
Ikerketa batzuek diote meditatuz genetika bera ere alda daitekeela.
Bai, eta sinisten det horretan. Baina kasu puntualetan.
Begira adibide bat: Urkok azaldu zidanez, naturako lau elementu nagusiek gure izaera ordezkatzen dute. Ni sua naiz, zalantzarik gabe. Urkorekin landu eta ikasitakoari esker, egoerak hobeto kudeatzen dakit orain, mina hobeto jasaten, gauzei garrantzia tamainan ematen... Baina su izaera hor dago, hor egon da eta hor egongo da. Eta apalago agian, baina egoera askotan, lehertzen jarraitzen det. Ulertzen? Booooomba! Ez det uste esentzia aldatzea horren erraza denik.
Mendiko elkarrizketak oso interesgarriak dira.
Oui.




Xerpa, zuk zoriontsu izateko zer behar dezu?
Gauza gutxi, mendia bai.
Ya, nik ere bai.
Askotan esaten degu, zortedunak garela hau daukagulako.
Bai, beste gauza asko faltako zaizkigu, baina esto, es la polla!
La polla records.
Bai.
Bi pioletekin estreinatu naiz.
Like a virgin.
Detox digitala: 15 ordu koberturarik gabe.
Autofagia: 15 ordu jan gabe.
Hay que celebrarlo!
Bai. Argazki bat amari, eta bazkari oparoa. 

 



Eskerriko asko berriz ere, Euskal Mendizale Federazioari, Pyrenaicari, euskal irakurleei. Eta batez ere eskerrik asko zuri, xerpa. Zu gabe, ez sari eta ez artikulu, eta mendia bera ere, ezberdin.




"La gente feliz no habla mal de los demás".

sábado, 25 de enero de 2020

GAZUME - MENDIBELTZ - ERNIO desde ITURRIOTZ. 5-1-20





















Me voy junto con Amaia a sus tierras gipuzkoanas, para dar un paseo por el macizo de Ernio. El coche lo aparcamos en el parking habilitado en la ermita de Iturriotz.
Iturriotz (580 m) es un collado en la vertiente norte de la sierra. Hasta este lugar llega una carretera desde el paso de Andatzarrate (483 m), alto en la carretera que une Aya  con Asteasu. En este lugar se situan la ermita de San Juan y la venta de Iturriotz.
Comenzamos a caminar por un camino a través del bosque siguiendo marcas de GR y PR. Salimos a terreno despejado en el  el collado Zaingo Lepoa (688 m) y seguimos por un camino amable hasta llegar a una bifurcación de caminos (740 m.), donde nos desviamos hacia la derecha, concretamente hacía donde marca "Gazume".
Seguimos subiendo sin camino determinado pero fácil, tenemos como referencia una borda (845 m.), la cual sobrepasamos, y ya por senda marcada  llegamos a Gazume (1001 m.), monte principal de esta sierra de Ernio, donde tenemos una gran vista con Ernio como principal protagonista, y Erlo, Pagoeta etc..
Desde su cumbre seguimos el cordal que nos llevará, dirección O. hasta la cima de Mendibeltz (963 m.), donde reina la tranquilidad y desde donde tenemos una gran vista de Izarraitz y el valle de Urola.

……………….








 














El repor completo en : http://covaloria.blogspot.com/2020/01/gazume-mendibeltz-ernio-desde-iturriotz.html

martes, 21 de enero de 2020

Mendiko errezetak

OGI TERAPEUTIKOA

Al pan pan, y al vino vino!
Zelako gauza ederra den ogia, ezta? Gure etxean postrea baino nahiago ogi zati bat. Gure aiton-amonek eskuz egin eta jaten zuten ogiarekin zerikusirik ez, ordea, guk gaur egun jaten dugunak. Horretan datza egungo ogiaren arazoa.



Bisaurin, eguneko azken argiak


Itziarrekin lanean hasi nintzenean, bi gauza kendu zizkidan errotik: esnekiak eta glutena.  Biek ala biek hesteak puzten dituzte eta horrek zaildu egiten du burdina xurgatzeko prozesua, anemiaren etsai, beraz (honen inguruan, Itziarren elkarrizketa interesgarri hau irakur dezakezu, eta beste artikulu hau ere bai). Eta, noski, garia, artoa eta legamia ere fuera (hauei buruzko informazioa, hemen).

Zelako mina eman zidan. Ogirik ez! Eskerrak azaldu zidan glutenik ez daukaten irin asko daudela, eta eskerrak eman zizkidan hainbat errezeta, ogia etxean egiteko (ikusi hemen errezetak).





Arto beltza eta teff irina erabiltzen ditut nik normalean. Itziarrek berak, lagunen batek eta han-hemen irakurritako errezetak neurera moldatzen ditut.

Itziarren errezeta hau ogia egiteko makinan egiten det. Osagaiak (ordena honetan nahasi):

🍞 380 ml ur edo arroz-esne
🍞 2 arrautza
🍞 4 koilarakada oliba-olio
🍞 Himalaiako gatz pixka bat
🍞 390 gramo arto beltz
🍞 Canella hautsa
🍞 Curcuma hautsa
🍞 Maca hautsa
🍞 Jengibre hautsa
🍞 Bikarbonatoa

Sartu osagai guztiak ogi-makinan eta aukeratu glutenik gabeko programa. 4 bat ordukoa izango da gutxienez. Ulertuko duzunez, ez da okindegiko ogi txuririk ateratzen, eta are gutxiago, baserriko garai bateko ogi ederra. Baina ogia da, eta ez ditu hesteak hondatzen.

   



Beste errezeta bat ere probatu det, ogia labean egiteko:

🍞 230 gramo teff irin
🍞 Bultzatzaile ekologikoa (nik ekodendan erosten det, impulsor ecologico)
🍞 10 gramo psylium
🍞 60 gramo ekilore pipak
🍞 2 koilarakada oliba-olio
🍞 280 mililitro ur
🍞 Himalaiako gatza

Labea 180 graduan berotu ostean, sartu ekilore pipak 5 minutuz. Ontzi batean nahasi osagai lehorrak, ondoren gehitu olioa eta azkenik ura. Osagai guztiak nahasi ore likatsu bat eduki arte. Estali zapi batekin eta, utzi 3-4 orduz osagaiak berez nahasi daitezen bultzatzailearekin. Denbora hori igarota, egosi labean 40 bat minutuz. Labearen indarraren arabera denbora gehiago edo gutxiago beharko dezu (sartu labana ogian eta garbi ateratzen denean, listo!).


Ogi hauei azenarioa eta banana ere gehi dakizkieke, halakoekin, erdi ogi erdi bizkotxo modukoak egiten ditut nik.




Zapi batean estalita, ogiok luze irauten dute (hozkailuan agian hobeto). Nik neuk gosari eta askaritarako jaten det asko. Bestalde, mendira goazenean glutenik gabeko moldeko ogia eramaten degu, Itziarrek esan zigun Schar markakoa dela txarrenetan onena (kar, kar).





Gozatu ogiaz, eta ahal dela, beti, mendian eta konpainian!





AZENARIO HUMUSA

Izugarri gustatzen zait lagunekin afariak egitea, eta are, etxean. Egia da lana areagotu egiten dela etxean kozinatu behar degunean, baina, ez al da ederra zuk zeuk prestatutako platerekin lagunak gozatzen ikustea? Nire kasuan, mendiak eta gauza gutxik gainditu dezaketen sentsazioa da hori. Hain zuzen ere, gaur azalduko dizuedan errezeta lagun batekin egindako etxe-afari batean deskubritu nuen.


Anbotoko ertza, Alluitzetik


Lanetik irten eta bere etxean afaltzera gonbidatu ninduen. Sarrerako gisa, laranja koloreko ore bat eskaini zidan, glutenik gabeko ogi txigortuan busti eta jateko. Hainbeste gustatu zitzaidan, ordutik nire adikzioen zerrendan dago. Azenario patea edo azenario humusa zela esan zidan, Biblia Vegetariana liburutik ateratako errezeta.





Oso erraza da prestatzen, eta osagai gutxi behar dira, gainera:
😋 Hiru edo lau azenario (egin nahi dugun kantitatearen arabera)
😋 Oliba olio pixka bat
😋 Limoi erdi baten ura
😋 Berakatz ale bat
😋 Curry hautsa
😋 Pipermina
😋 Gomasio

Lehenik eta behin, egosi azenarioak. Nik neuk beti lurrenean egosten ditut barazkiak. Aspaldi irakurri nuen uretan egosiz gero, propietateak galtzen dituztela. Niri tente samar daudela jatea gustatzen zaidanez, lurrunetan egosteak aukera ematen dit egosi ahala nola doazen ikusteko.




Azenarioak egosita ditugula, ez zaigu ia ezer falta errezeta amaitzeko. Azenario zatiak ontzi batean sartu eta gehitu oliba olio pixka bat, limoi erdiaren ura, berakatz ale bat, curry hauts pixka bat eta pipermina. Birrindu dena. Orea sendoegia bada, gehitu ur pixka bat arintzeko. Gainetik gomasio pixka bat botata, izugarri humus goxoa ordu erdian prest!




Probatu ogi gainean zabalduta. Nik neuk etxean egindako ogia erabiltzen det, glutenik gabekoa, anemiarentzat ez delako komeni glutena jatea (hesteak hondatzen ditu eta elikagaiak xurgatzea oztopatzen du). Beste batzuetan, glutenik gabeko txitxirio natxoak edo ogi txikiak bustitzen ditugu humusean.






Ikusten duzuenez, azenarioarekin milaka errezeta presta daitezke, gozoak eta gaziak. Gorde azenario humus honen errezeta, aurrerago pizzan nola erabiltzen dudan azalduko dizuet. On egin!


Carros de Foc (Kataluniako Pirinioak)



********************************************************************************************************

AZENARIO PASTELA

-Tia Ainho, patela!

-Purea, Liher.
-Ex, patela!
-Dakort.

Holaxe ibiltzen gera. Mendizaleak oso gozozaleak zerate. Ilobak baino gehiagotan eskatu didazue azenario pastelaren errezeta (kar, kar). Liburuetan eta interneten milaka errezeta aurkituko dituzue. Nik horiek denak neurera egokitu ditut, esnekiak, legamia, azukrea eta glutena saihesteko.




Urbia, Aizkorriko bidetik


Erabiltzen ditudan osagaiak:
🍰 Arroz irina (160 gr)
🍰 Olioa (180 ml)
🍰 Arroz edo agabe ziropa
🍰 Bikarbonatoa
🍰 Bi arraultza
🍰 Canella
🍰 Bi azenario
🍰 Mugurdiak eta ahabiak (aukeran)
🍰 Sagarra
🍰 Arroz esne pixka bat


 




Nik neuk osagai guztiak nahasi eta birrindu egiten ditut. Olioa, irina eta ondoren azenarioa eta sagarra. Arraultzak elur itxuran joz gero, orea gehiago puzten da, hori zuk zeuk baloratu nola egin. Nik bietara egiten det. Ondoren, gehitu canella, bikarbonatoa eta agabe ziropa pixka bat. Beharra ikusten badezu, arroz esne pixka bat gehitu dezakezu. Azkenik, gehitu mugurdiak eta ahabiak, baina birrindu gabe!







Orea labean sartzeko moldea ondo aukeratzea oso garrantzitsua izan zen nire kasuan. Handiegia hartuz gero, orea finegia ateratzen zitzaidan eta erre edo lehortu egiten zen labean. Molde estu eta luzanga bat daukat orain, eta honekin primeran moldatzen naiz.

Labea 180 graduan berotuta dagoela, sartu orea eta 50 minutuan prest pastela!!!







Jakina, pastel honek ez dauka gozotegietan saltzen dituztenekin inolako zerikusirik. Nire kasuan, ezta nahi ere! Pastel hau janez, zaila da dijestio astuna izatea, eta benetan da goxo-goxoa. Portzierto, gure etxean beti hartzen degu tearekin lagunduta. Probatu, eta kontatuko didazu. On egin!




Altea


********************************************************************************************************


ARROZ ESNEA


Buruari buelta asko eman ostean (nor naiz ni elikaduraz hitz egiteko?), animatu naiz "mendiko errezeten" bilduma egitera. Askok eskatu didazue errezetak partekatzeko, eta lehenik eta behin, eskerrik asko, bihotz-bihotzez!

Ni ez naiz nutrizionista, ezta elikaduran aditua ere. Nire esperientzia laburrean ezagutu ditudan lagun eta profesionalen gomendioei jarraituz, ahalik eta elikadurarik osasuntsuena edukitzen saiatzen naiz, neure bizimoduari eta gustuei egokituta.



Astun, Midi d'Ossauri begira


2018ko uztailean Mendia, elikadura eta osasuna testua argitaratu genuen Pyrenaicaren atari honetan. Nire egunerokoan funtsezko bihurtu diren zenbait oinarri jaso genituen testu horretan. Itziar Gonzalez de Arriba eta Urko Arozena lagun eta adituei esker, nire elikadura, egunerokoa eta osasuna nola aldatu diren azaltzen saiatu nintzen. Han jasotakoa da nire oinarria, eta haiek erakutsitako bidean aurrera segitzen dut.

Saiatuko naiz elikaduraren inguruan haiek eta bestek emandako gomendioak hemen zabaltzen, zuei ere lagungarri gertatuko zaizkizuelakoan.



Askok galdetzen didazue zer gosaltzen dudan eta horrekin hastea erabaki dut. Testu askotan aipatu dut harrituta nagoela zenbat azukre kontsumitzen dugun, eta are, konturatu gabe. Nik neuk ere, marmelada, kafea eta laranja zukua hartzen nituen aspaldi gosaritarako. Ohartu nintzen, ordea, gosaldu eta gutxira, buruak lehenengo eta sabelak ondoren, jateko gehiago eskatzen zizkidatela. Itziarrek azaldu zidan, azukrearen mendeko bihurtuak neuzkala gorputza eta burua. Alegia, jan berritan, azukre gorakada nabaritzen nuela, eta haren ostean, beherakada bortitza. Interesa baduzu, irakurri Itziarri eginiko elkarrizketa hau, eta kendu laranja-zukua gosaritik.


Arroza gosaltzea proposatu zidan berak. Bai, ondo irakurri duzu, arroza, egunero eta gosaritan (kar, kar). Harrituta geratu nintzen, baina probatu egin nuen, noski. Gaur arte, ez dut hutsik egin. Akabo azukrearekiko mendekotasun gosea eta akabo mendira joan aurreko digestio astunak. 




Arroz-esne goxo bat prestatzen erakutsi zidan Itziarrek. Ez, noski, amonak txikitan prestatzen zigun azukredun arroz-esne mamitsua, baina arroz-esnea.

Hauek dira erabiltzen ditugun osagaiak:


🌾 Arroz integrala edo gorria

🌾 Artatxikia (mijo)
🌾 Arroz esnea
🌾 Canella hautsa
🌾 Kurkuma hautsa
🌾 Jengibre hautsa
🌾 Maca hautsa
🌾 Olo zahia (salvado de avena)
🌾 Sagar konpota




Etxeko hozkailuan beti daukagu arroza egosita, gure elikaduraren oinarria delako, eta plater asko prestatzeko erabiltzen dugulako. Badakizue arroz integralak eta gorriak (baita beltzak ere) zuriak baino denbora gehiago behar dutela egosteko, findu gabe daudelako. Hala ere, oso erraza da egiten: bota arroza lapiko batean eta ondoren gehitu ura, arroza erabat estali arte eta gehiago. Irakiten jarri, bor-borka hasten denean jaitsi sua eta 40 minutuz egosi. Ondoren, kendu ura, eta kito! Arroz-esnea eta gainerako osagaiak gehituta, gosari goxo eta oparoa egingo duzu. Eta nahi baduzu, berehala aterako zara korrika mendira, digestio astunik gabe. Eta gizentzeak kezkatzen bazaitu, zin dagizut marmelada, ogi, zuku eta bestelakoek askoz gehiago gizentzen dutela arroz-esne honek baino. Areago, gosari honekin, gorputza arindu baietz! 

Arroz-esne gozoagoa nahi dugunean, arroza arroz-esnetan egosten dugu. Kontu izan, ordea, egosi bitartean esnea lurrunduz joango dela, eta horrenbestez, adi zaindu beharko duzula bukatzen denean esnea gehitzeko. 

Errezetekin batera, tarteka osagai bakoitza zer den, zergatik eta zertarako gehitzen dugun azaltzen joango gara nahi baduzue. Oraingoz, errezeta honetan hartu kontuan arrozak integrala behar duela izan, esneak arrozarena eta azukrearen ordez, canella erabiliko dugula.

Gosari honi buruzko informazio gehiago hemen eskuratuko duzu.

Beti bezala, izugarri eskertuko nuke zuen galdera eta iruzkinak jasotzea. On egin!

jueves, 2 de enero de 2020

Piolet, vino y Posets

Pozik nago, ametsa egia bihurtzeko bidean delako. Baina aldi berean, niretzat ez da ohikoa familia etxean utzita Gabonetan mendira alde egitea.

"Geurekoiak garenean hobeto gaude geurekin, eta ondorioz, baita ingurukoekin ere". Urkok esana. Amen. Ibuprofenoa baino sendabide hobea da niretzat, eta askoz eraginkorragoa.

"Tira, neska, pare bat egun baino ez dira! Oraintxe etorri berri zara Nepaldik. 364 egun dauzkazu mendira joateko. Egon zaitez egunotan etxean!" Beste lagun bihotzeko batek.



Baina barruak ezetz esaten dit, aurten izan behar duela. Eta sartu gara furgonetan, laguna, ni eta nire pentsamenduak. Urteko azken larunbata da, Elgoibarren. Talo eta sagardo usaina gero eta urrunago dauzkagu. Mendi zurituak ikusten hasi naizenean bake sentsazio eder batek hartu nau. Etxetik urruntzearekin batera hautsi dira etxearekiko eta etxekoekiko loturak.

Eguna abailtzen dagoela Karakate beste den tontor batean ikusi ditugu azken eguzki izpiak. Bielsan. Horma elurtuak inguruan. Hotz egiten du, eta izotz ere bai. Kranpoien hotsak ekainean Alpeetan igarotako egunak ekarri dizkit gogora. Hasi da festa.

Ainho, piztu buruko argia.
Ahaztu egin zait.
Joder, beti berdin.
Bai, gauza batzuk ez dira aldatzen.
Segi niri orduan.
Espezial.

Afaltzeko, arroza perretxikoekin.
What else? Botila bat arno. Mano-mano.
Zer ordu da? Nahi duzuna egiteko ordua.



Endavant, loramen!
Eski gainean berriro. Puta Soria, hau ez da nire ohiko garraiobidea.
Baina zeinen ederra den basoa, eta zeinen ederra inguruko haitzak elurrez margotuta.
Kontuz, izotza.
Hura al da Cotiella? No way! Askoz atzerago dago.



Erantzi eskiak eta jantzi kranpoiak. Puto frio!
Tienes cara de "the north face".
Hormatzar hori igo behar al degu?
We madame.
Akojonatu.
Venga, gogoratu: envainando el piolet!
Ya ya, baina hau ez dut egunero egiten eta...
Elur izoztua, eta vaya patio, pero sin flores!
Hauspoa berotzen ari zait. Bihotz-taupadak azkartzen.
Venga, loramen! 40 graduko aldapa bat baino ez da.
No te jode..
Hemen nago. Allau naiz.
Que miedo, ha sido demasiado para mi.
Kauenla, loramen! Zer pasa zaizu hor? Non daukazu burua?
Ba ez dakit. Barkatu. Blokeatu egin naiz. Burua lepo gainean, baina buru barrua ez dakit non daukadan.



Bueltan goaz.
Nola bueltan? Nora?
Furgora. Hola ez goaz aurrera. A ver, hasi jaisten.
Hobeto noa, baina hala ere, ez noa erabat seguru. Ese puto patio.
Baina pausoak ziurtasunez eman. Joder! Que te pasa?
Malkoak. Odol zaporea eztarrian.
Lasai, loramen. Hartu arnasa. Mendia hemen egongo da bihar ere.
Siempre nos quedara el Beronia.
Eta eskerrak.

Jaikiko gara? Hotza ari du.
Oso ondo egin dut lo.
Betikolez, loramen.
Ba bai, zorte handia daukat horretan.
Eskia txikitu nuen atzo. Gaur, atseden?
Vale. Zer iruditzen ur eta jaboi pixka bat ematen badiegu gure gorputzei?
Dutxa, alegia?
Yes!!!!!
Lagun batek idatzi dit, Tempestadesen izan direla. Zelako argazki ederrak.
Ederrak bai, oso. Ederra baita ere hemen egotea. Irakurtzen, infusio bat hartuz eta mendiei begira.
Arrazoi dezu, xerpa. Gora atseden egunak mendian!



Urteko azken eguna.
Gaur ez zaizu asko kostatu esnatzea, loramen!
Egia da. Txikitan bezala sentitzen naiz, gustuko zerbait iristeko denean bezala.
Zergatik Angel Orus?
Ez dakit. Azkenekoz gurasoekin egon nintzelako, eta lekua izugarri gustatu zitzaidala gogoan dudalako.
Cascada Espigantosa.
Madre del amor hermoso!
Zelako bailara basatia.
Jesus, Maria y Posets!
Estas sembrada, loramen.
Estoy contenta, que no es lo mismo, pero es igual.



Izotz aldapa bat. Uiiiii!
Kendu eskiak Ainho, eta eman eskua.
Joder, barrua uzkurtu zait. Hau ezin da ezerekin ordaindu. Maitasun hau.
Maldita dulzura la tuya.

Canal Fonda a la vista.
Zelako beroa, eta zelako aldapa. Madredeus!
Erantzi eskiak, Ainho. Jantzi kranpoiak eta segi gora. Horko lepoan elkartuko gara.
Bale.
Heldu makilei eta segi gora, modo kilometro vertical!
Pozik.
Ertzean kontuz. Oso estua da. Ezker-eskuin.
Hemen ez daukat lehengo eguneko beldurrik.
Me gusta escuchar eso!
Vetusta Morla.
Hemen gaude!!!! Hunkituta nago.
Bota malkoak lasai, loramen!
Eskerrik asko. Eskerrik asko, honaino laguntzeagatik. Eta urteko azken orduak nirekin igarotzeagatik.



Zelako ikuspegia. Zelako eromena. Ezin liteke munduan bizi, hau ikusi gabe. Ezin liteke. Ezin zara hil hau ikusi gabe. Begiek ezin dituzte irentsi gailur txurien lerro amaigabeak. Edertasuna zer den.
Edertasuna subjektiboa omen da.

Moldatuko zarete ni gabe, ezta?
Bai, poliki jaitsiko gara. Baina... min daukat barruan, agurtu behar zaitudalako.
Lasai, Ainho, ametsa egia bihurtzeko bidean zaude. Urteko azken eguna, mendian. Gogoratu, hauxe nahi zenuen.
Bai, baina zu gabe, ez da gauza bera izango.


Angel Orus berrituta zegoen gurasoekin etorri nintzenean ere.
Mendi arte zoragarri batean dagoela iruditzen zait. Eguzki ordu gutxi dauzka, ospel samarra da. Baina zoragarria.

40 bat lagun omen gaude urte zaharra hemen igarotzeko.
Sakelakoa utzi dudanean hasi gara orain eta hemen gozatzen.

Hizketan. Hemen gaude, abenduaren 31n, kasik 3000 metroan, lentejuelaz jantzita. Mallak, mendiko kamiseta eta lumadun berokia. Inoizko lentejuelarik dotoreenak.
Arratsaldeko 18:00ak, ilargia eta zerua gorri. Zelako edertasuna, eta zelako lasaitasuna.
20:00etan hasi gara afaltzen.
Menu de Nochevieja. Menu de altura.
Jateko gehiegi. Guk nahiago genituen betiko arroza eta oilaskoa.
Eskerrak beti eta nonahi daukagula arnoa.
Zarataz inguraturik gaude. Cotilloi eta ohiko taberna girotik ihesi etorri gara hona eta, hura guri segika? Zer egin dezakegu?
Eta ohera joaten bagara?
Planazo.
Ez kanpaikada, ez mahats, ez ezer.
Urte osoko nekeak harrapatu nau, 365 egunetako nekeak, eta seko hartu nau loak.



Urtarrilak 1. Gose naiz. Zelako sentsazio arraroa, urtarrilaren 1ean eta gosez. Bikaina.
Urte berria eta hamarkada berria. Leihotik atzo bezain eder ikusten dira Posets inguruak.
Ezer ez da aldatu.
Hotza ari du. Zelako zortea daukagun. Osasuna, lagunak, jatekoa motxilan eta mendia gure inguruan.
Urte berri on, lagun!

Espadas ingurura bidean sentitu dut zorteduna naizela. Izugarri zorteduna. Maitasun izugarria sentitu dut egunotan. Kontua ez da asko maitatzea, kontua ondo maitatzea da. Urtero bezala mendia eskatuko diot urte berriari. Mendia ekartzen badit, harekin etorriko direlako osasuna eta maitasuna.



Pozik noa etxera bueltan. Korapilo asko askatuta, begiak bete momentu eta argazki, eta oinak pixka bat gehiago minduta.

Beti itzultzen zaren lekua omen da etxea. Eta zoriontsu izatea, hautu bat.

"Ser feliz es una decisión que hay que tomar todos los días, que no depende de las condiciones de vida que uno tenga, sino de la actitud con la cual enfrentar los problemas. La felicidad es eso: decidir ser feliz", Pilar Sordo