Argualas, Algas eta Garmo Negroko
gailurretan lehen eguzki izpien argia ikusi orduko maldan gora jarri gara.
Beheko Saroira helduko bezain pronto, hauspoak beroturik, Goiko Saroira igo
gara. Lehen atsedena hartu dugu, zintzurra freskatu eta barritaren bat edo
beste jateko.
Garmo Negroko gailurra gertu ikusi
arren, badakigu oraindik bide erdia baino gehiago geratzen zaigula, pikoena ez
ezik gogorrena. Igotzeko ohiko bidea aukeratu dugu eta honen goi aldera
iristean ez dugu elurrik izan, oso uda idorra baitoa. Zona hau tentu handiz
igaro eta eguzkia berotzen hasi denerako Argualas eta Garmo Negro bereizten
dituen lepo zabalera igo gara. Beheko aldera begiratu eta hantxe zuloan ikusi
ditugu Panticosako Bainuetxea eta inguruak. Ura edan eta azken malda piko eta
desatseginari aurre egin diogu. Tontorrera iritsi gara.
Lurrean eseri eta ogitarteko jaten
dugun bitartean, aurrez aurre dugun ikuskizun paregabeaz gozatzeko bete hartu
dugu. Balaitus, Infiernos, Vignemale, Tallon, Monte Perdido eta beste hainbat
hiru milako mendien artean makina bat laku eta ibon: Pondiellos, Bachimala,
Brazatos… Paisaia eder eta liluragarri honetaz kasik orduerdiz gozatu eta gero,
beherako bidea hartu dugu. Luzea eta nekosoa gertatu zaigu, baina gustura ibili
gara.
Mendizaleak: Mikel (69), Ekain
(48), Hodei (40), Hur (10) eta Liher (8)
 |
| Egunsentiaren lehen argiak |
 |
| Mallata Baja |
 |
| Bagoaz! |
 |
| Mallata Alta |
 |
| Argualaseko mendi-lepoa |
 |
| Malda pikoari aurre eginez |
 |
| Ahalegin betean |
 |
| Azken aldapan |
 |
| Garmo Negron hiru belaunaldi |
 |
| Menditxikikoak tontorrean |
 |
| Bagoaz beherantz |
 |
| Basoan murgilduz |
 |
| Iristeko irrikan |
 |
| Aitona bere bilobekin harro |
No hay comentarios:
Publicar un comentario